| İsim | Kökeni | Cinsiyet | Anlamı |
|---|---|---|---|
| Tabende : | Farsça | Kız | Parlayan, ışık veren. |
| Tabgaç : | Türkçe | Erkek | Ulu, saygıdeğer. |
| Tacal : | Arapça +Türkçe | Erkek | “Üstün ol, baş ol“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tacettin : | Arapça | Erkek | Dinin tacı. |
| Tacızer : | Arapça +Farsça | Kız | Altın taç. |
| Taci : | Arapça | Erkek | Taç takınmış kimse. |
| Tacim : | Arapça | Erkek | Noktalama, noktalama. |
| Tacir : | Arapça | Erkek | Ticareti meslek edinmiş olan kimse. |
| Taciser : | Arapça +Farsça | Kız | Baş tacı, en çok sevilen, sayılan kimse. |
| Tacver : | Arapça +Farsça | Erkek | Taç sahibi padişah. |
| Taç : | Arapça | Kız | 1. Soyluluk, iktidar, güç veya hükümdarlık sembolü olarak başa giyilen, değerli taşlarla süslü başlık. 2. Gelinlerin başlarına takılan süs. |
| Taçeser : | Arapça | Kız | Değerli, nitelikli yapıt. |
| Taçkın : | Türkçe | Erkek | Gurur. |
| Taçlı : | Türkçe | Kız | Tacı olan. |
| Taçlıyıldız : | Türkçe | Kız | Taç takınmış olan, saygı duyulan ünlü, tanınmış kimse. |
| Taçnur : | Arapça | Kız | Işıktan, nurdan taç. |
| Taflan : | Türkçe | Kız | Gülgillerden, kışın yaprağını dökmeyen bir bitki. |
| Tagan : | Türkçe | Kız | Güvercin. |
| Tagangül : | Türkçe +Farsça | Kız | Güvercin gibi uçarcasına hareketli olan güzel. |
| Tagay : | Türkçe | Erkek | 1. Silah. 2. Annenin erkek kardeşi, dayı. |
| Tağ : | Türkçe | Erkek | Dağ. |
| Tağalp : | Türkçe | Erkek | Dağ gibi gösterişli, heybetli, güçlü yiğit. |
| Tağar : | Türkçe | Erkek | Kap, çanak, küp, çömlek. |
| Tağay : | Türkçe | Erkek | bk. Tagay |
| Tağman : | Türkçe | Erkek | Dağ gibi iri yarı, gösterişli kimse. |
| Taha : | Arapça | Erkek | Kur´an-ı Kerim'in yirminci surenin adı. |
| Tahir : | Arapça | Erkek | Temiz, pak. |
| Tahsin : | Arapça | Erkek | 1. Beğenme, alkışlama. 2. Güzelleştirme. |
| Taibe : | Arapça | Kız | Tövbe eden. |
| Takdir : | Arapça | Erkek | Beğenme, değer verme. |
| Taki : | Arapça | Erkek | Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse. |
| Takiyettin : | Arapça | Erkek | Dindar, mümin. |
| Talas : | Türkçe | Erkek | 1. Yelin kaldırdığı toz. 2. Fırtına, kasırga. 3. Can sıkıntısı. 4. Köşe. 5. Oğuzların 24 boyundan biri. |
| Talât : | Arapça | Kız | 1. Yüz, surat, çehre. 2. Güzellik. |
| Talay : | Moğ. | Erkek | 1. Deniz, büyük nehir. 2. Çok, fazla. |
| Talayer : | Moğ. +Türkçe | Erkek | Deniz eri, denizci. |
| Talayhan : | Moğ. +Türkçe | Erkek | Denizlerin hükümdarı. |
| Talaykan : | Moğ. +Türkçe | Erkek | Denizci bir sydan gelen kimse. |
| Talaykoç : | Moğ. +Türkçe | Erkek | Denizci yiğit. |
| Talaykut : | Moğ. +Türkçe | Erkek | Mutlu denizci. |
| Talayman : | Türkçe | Erkek | Deniz adamı, denizci. |
| Talaz : | Türkçe | Erkek | Kasırga, fırtına. |
| Talha : | Arapça | Erkek | Zamk ağacı. |
| Tali : | Arapça | Erkek | bk. Talih |
| Talia : | Arapça | Kız | Talih, şans, kısmet. |
| Talibe : | Arapça | Kız | İsteyen, istekli. |
| Talih : | Arapça | Erkek | Şans, baht. |
| Taliye : | Arapça | Kız | 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan. |
| Talu : | Türkçe | Erkek | 1. Seçkin, seçilmiş, güzel. 2. İki kürek kemiği arası. |
| Taluy : | Türkçe | Erkek | bk. Talay |
| Taluyhan : | Türkçe | Erkek | bk. Talayhan |
| Tamal : | Arapça +Türkçe | Erkek | “Bütünüyle ele geçir“ anlamında kullanılan bir ad.. |
| Tamam : | Arapça | Kız | Arka arkaya doğan kız çocuğundan sonra erkek çocuk olması dileğiyle konulan bir ad. |
| Tamar : | Türkçe | Erkek | bk. Damar |
| Tamay : | Arapça +Türkçe | Erkek | Ayın bütün durumu, dolunay. |
| Tamaydın : | Arapça +Türkçe | Erkek | İlerici, her yönüyle aydın kimse. |
| Tamçelik : | Arapça +Türkçe | Erkek | Çelik gibi güçlü kimse. |
| Tamer : | Arapça +Türkçe | Erkek | Tümüyle nitelikli kişi. |
| Tamerk : | Arapça +Türkçe | Erkek | Güçlü, kuvvetli kimse. |
| Tamgül : | Arapça +Farsça | Kız | Gerçekten gül gibi güzel olan kimse. |
| Tamkan : | Arapça +Türkçe | Erkek | Saygın bir soydan gelen kimse. |
| Tamkoç : | Arapça +Türkçe | Erkek | Koç gibi güçlü kimse. |
| Tamkurt : | Arapça +Türkçe | Erkek | Kurt gibi güçlü kimse. |
| Tamkut : | Arapça +Türkçe | Erkek | Çok mutlu, talihli kimse. |
| Tamtürk : | Arapça +Türkçe | Erkek | Türklüğün bütün niteliklerini taşıyan kimse. |
| Tan : | Türkçe | Kız | 1. Güneş doğmadan önceki alaca karanlık, şafak vakti. 2. Sabah akşam esen serin rüzgâr. |
| Tanaçan : | Türkçe | Erkek | Sabah vaktindeki alaca karanlık. |
| Tanaçar : | Türkçe | Erkek | Sabah vaktindeki alaca karanlık |
| Tanak : | Türkçe | Erkek | Garip, tuhaf, şaşırtıcı. |
| Tanal : | Türkçe | Kız | Şafak gibi aydınlık insan. |
| Tanalp : | Türkçe | Erkek | Şafak gibi aydınlık yiğit. |
| Tanaltan : | Türkçe | Erkek | Şafak gibi aydınlık hükümdar. |
| Tanbek : | Türkçe | Erkek | Şafak gibi aydınlık bey. |
| Tanberk : | Türkçe | Erkek | Şafak gibi aydınlık, güçlü insan |
| Tancan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Özü aydınlık kimse. |
| Tandan : | Türkçe | Kız | Tan vaktinde doğan kimse. |
| Tandoğan : | Türkçe | Erkek | Şafak vaktinde doğan kimse. |
| Tandoruk : | Türkçe | Erkek | Şafak vaktinde doğmuş gururlu kimse. |
| Tanegül : | Farsça | Kız | Gül tanesi. |
| Tanel : | Türkçe | Erkek | Şafak gibi aydınlık, güçlü eli olan kimse. |
| Tanelgin : | Türkçe | Kız | Şafak gibi aydınlık, gurbette yaşayan kimse. |
| Taner : | Türkçe | Kız | Şafak vakti gibi aydınlık, güçlü kimse. |
| Tangör : | Türkçe | Kız | “Şafak vaktinin parlaklığını gör“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tangüç : | Türkçe | Erkek | Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse. |
| Tangül : | Türkçe +Farsça | Kız | Şafak vakti gibi parlak olan güzel. |
| Tangülü : | Türkçe | Kız | bk. Tangül |
| Tangün : | Türkçe | Kız | Şafakla başlayan aydınlık gün. |
| Tanhan : | Türkçe | Erkek | Şafak vakti gibi parlak, güçlü hükümdar. |
| Tanhatun : | Türkçe | Kız | Şafak vakti gibi parlak, güçlü kadın. |
| Tanık : | Türkçe | Erkek | Şahit. |
| Tanın : | Türkçe | Erkek | “Ünlen, herkes adını duysun“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tanır : | Türkçe | Erkek | 1. Anımsayan. 2. Bilip ayıran, seçen. |
| Tanırcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Anımsayan, bilip ayıran, seçen kimse. |
| Tanış : | Türkçe | Erkek | Bildik, tanıdık, dost. |
| Tanju : | Türkçe | Erkek | Türk hükümdarlarına Çinliler tarafından verilen san. |
| Tankan : | Türkçe | Erkek | Şafak gibi aydınlık, temiz soydan gelen kimse. |
| Tankoç : | Türkçe | Erkek | Şafak vakti gibi aydın, güçlü kimse |
| Tankut : | Türkçe | Kız | Şafak vakti gibi parlak, mutlu kimse. |
| Tanla : | Türkçe | Erkek | Şafak. |
| Tanlak : | Türkçe | Erkek | bk. Tanla |
| Tanören : | Türkçe | Erkek | Şafak vaktinde de çalışan kimse. |
| Tanpınar : | Türkçe | Erkek | Şafak vakti gibi parlak, temiz kimse. |
| Tanrıkorur : | Türkçe | Erkek | Tanrı'nın koruduğu kimse. |
| Tanrıkul : | Türkçe | Erkek | bk. Tanrıkulu |
| Tanrıkulu : | Türkçe | Erkek | Allah'ın kulu. |
| Tanrıöver : | Türkçe | Erkek | Tanrı'nın övdüğü, Tanrı'nın beğendiği kimse. |
| Tansal : | Türkçe | Erkek | Şafakla ilgili, şafağa ait. |
| Tansan : | Türkçe | Erkek | Tan gibi aydınlık, temiz adı olan kimse. |
| Tansel : | Türkçe +Arapça | Kız | Şafak seli, ışık seli. |
| Tanseli : | Türkçe +Arapça | Kız | bk. Tansel |
| Tansen : | Türkçe | Erkek | “Sen şafak gibi aydınlık ve parlaksın“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tanser : | Türkçe | Erkek | “Şafak vakti gibi aydınlık saç“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tanses : | Türkçe | Kız | Sesi güzel olan kimse. |
| Tansev : | Türkçe | Kız | “Tan vakti gibi olan parlaklığı ve güzelliği sev“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tanseven : | Türkçe | Erkek | Sabahı, ışığı, aydınlığı seven. |
| Tansever : | Türkçe | Erkek | Sabahı, ışığı, aydınlığı seven kimse. |
| Tansı : | Türkçe | Erkek | Şafak vaktini andıran. |
| Tansığ : | Türkçe | Erkek | bk. Tansık |
| Tansık : | Türkçe | Erkek | 1. İnsanın aklının alamayacağı şaşırtıcı, olağanüstü olay, mucize. 2. Özlem, hasret. 3. Değerli, kıymetli. 4. Tatlı, nefis. |
| Tansoy : | Türkçe | Erkek | Şafak gibi aydınlık soyu olan. |
| Tansu : | Türkçe | Kız | Şafağın aydınlattığı su gibi parlak ve temiz olan. |
| Tantuğ : | Türkçe | Erkek | Tan ışığı gibi çevresini aydınlatan kimse. |
| Tantürk : | Türkçe | Erkek | Tan ışığı gibi çevresini aydınlatan Türk. |
| Tanuğur : | Türkçe | Erkek | Uğurlu şafak vakti. |
| Tanver : | Türkçe | Erkek | “Şafak gibi ışık saç, aydınlat“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tanyel : | Türkçe | Erkek | bk. Tanyeli |
| Tanyeli : | Türkçe | Kız | Şafak vakti esen rüzgâr. |
| Tanyer : | Türkçe | Erkek | bk. Tanyeri |
| Tanyeri : | Türkçe | Kız | Güneş doğmak üzereyken ufukta hafifçe aydınlanan yer. |
| Tanyıldız : | Türkçe | Kız | Çoban yıldızı. |
| Tanyol : | Türkçe | Kız | bk. Tanyolu |
| Tanyolaç : | Türkçe | Erkek | Aydınlığa götüren, yol açan. |
| Tanyolu : | Türkçe | Erkek | Aydınlık yol. |
| Tanyu : | Türkçe | Kız | bk. Tanju |
| Tanyücel : | Türkçe | Erkek | “Şafak gibi temiz ve parlak ol“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tanyüz : | Türkçe | Kız | Yüzü şafak gibi aydınlık ve parlak olan. |
| Tanzer : | Türkçe +Farsça | Kız | Sarı altın rengindeki tan yeri. |
| Tanzer : | Türkçe +Farsça | Erkek | Sarı altın renginde tan yeri. |
| Tapduk : | Türkçe | Erkek | bk. Taptuk |
| Tapgaç : | Türkçe | Erkek | 1. Ünlü. 2. Aziz. |
| Tapık : | Türkçe | Erkek | 1. Saygı, hürmet. 2. İkram, hizmet. |
| Tapınç : | Türkçe | Erkek | 1. Geniş alan. 2. İn. 3. Kuş veya balık kümeleri. |
| Taplı : | Türkçe | Erkek | 1. Doğru, düzgün. 2. Uygun, yerinde. 3. Şişman. |
| Taptuk : | Türkçe | Erkek | Doğumuna çok sevinilen çocuklara “bulduk“ anlamında konulan bir ad. |
| Tarancı : | Türkçe | Erkek | Çiftçi, rençper. |
| Tarçın : | Farsça | Kız | 1. Defnegillerden, genellikle Asya'nın güneyinde yetişen ve değişik türleri bulunan bir ağaç. 2. Bu ağacın, içinde kokulu bir yağ bulunması dolayısıyla baharat gibi kullanılan kabuğu. |
| Tardu : | Türkçe | Erkek | Armağan, hediye. |
| Tarduk : | Türkçe | Erkek | bk. Tardu |
| Targan : | Türkçe | Erkek | bk. Tarkan |
| Tarhun : | Arapça | Erkek | Hekimlikte kullanılan ıtırlı bir bitki. |
| Tarı : | Türkçe | Erkek | 1. Soy, nesil, 2. Ekin. 3. Darı, tahıl. 4. İyi, güzel. |
| Tarık : | Arapça | Erkek | Sabah yıldızı, Venüs. |
| Tarım : | Türkçe | Kız | 1. Uygurlarda kadınlara verilen bir san. 2. Göllere, kumluklara dökülen çay kolları. 3. Verim almak için toprak üzerinde yapılan çalışmaların tümü |
| Tarım : | Türkçe | Erkek | 1. Göllere, kumluklara dökülen çay kolları. 2. Verim almak için toprak üzerinde yapılan çalışmaların tümü. |
| Tarıman : | Türkçe | Erkek | Tarımla uğraşan kimse, rençper. |
| Tarımbike : | Türkçe | Kız | Tarımla uğraşan kadın. |
| Tarımer : | Türkçe | Erkek | Tarımla uğraşan kimse. |
| Tarik : | Arapça | Erkek | Terk eden, bırakan, vazgeçen. |
| Tarkan : | Türkçe | Erkek | 1. İslâmlıktan önce verilmiş vekil, vezir, bey gibi san. 2. Ayrıcalıklı, saygın kişi. |
| Tarman : | Türkçe | Erkek | bk. Tarıman |
| Tartış : | Türkçe | Erkek | Armağan. |
| Taru : | Türkçe | Erkek | Darı. |
| Tasvir : | Arapça | Kız | 1. Resim, figür. 2. Yazıyla anlatma, betimleme. |
| Taşan : | Türkçe | Kız | Coşkulu, taşkın kimse. |
| Taşar : | Türkçe | Erkek | Coşkulu, coşkun kimse. |
| Taşboğa : | Türkçe | Erkek | Taş gibi sert, boğa gibi güçlü kimse. |
| Taşcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Taş gibi sağlam kimse. |
| Taşdemir : | Türkçe | Erkek | Taş ve demir gibi sağlıklı, sağlam kimse. |
| Taşdöven : | Türkçe | Erkek | İş bilen, becerikli, kuvvetli kimse. |
| Taşel : | Türkçe | Erkek | Sağlam, güçlü eli olan kimse. |
| Taşer : | Türkçe | Erkek | Sağlam, güçlü kimse. |
| Taşgan : | Türkçe | Erkek | Pınar, kaynak. |
| Taşhan : | Türkçe | Erkek | Güçlü, kuvvetli hükümdar. |
| Taşkan : | Türkçe | Erkek | Sağlam, güçlü soydan gelen kimse. |
| Taşkent : | Türkçe | Erkek | Taş-kent. Özbekistan´ın başkenti. |
| Taşkın : | Türkçe | Erkek | 1. Coşkulu, coşkun. 2. Su baskını. |
| Taştan : | Türkçe | Erkek | Taş gibi güçlü. |
| Tatar : | Türkçe | Erkek | 1. Bir Türk kavmi. 2. Posta sürücüsü. 3. Gül, zambak vb. çiçeklerin açılmamış goncaları. |
| Tatarhan : | Türkçe | Erkek | Tatar soyundan olan han. |
| Tatarkan : | Türkçe | Erkek | Tatar soyundan olan kimse. |
| Tatlı : | Türkçe | Kız | 1. Lezzetli. 2. Hoşa giden, şirin. |
| Tatu : | Türkçe | Kız | Barış, sulh. |
| Tav : | Farsça | Erkek | 1. Şişman. 2. Harlı. 3. Orman 4. Hız. 5. Boyun eğme. |
| Tavgaç : | Türkçe | Erkek | Çekicilik, cazibe. |
| Tavlan : | Türkçe | Erkek | Şişman. |
| Tavlı : | Türkçe | Erkek | 1. İstekli. 2. Boyun eğmiş. 3. Hızlı. |
| Tavus : | Arapça | Kız | Sülüngillerden, erkeğinin tüyleri uzun, kuyruğu parlak, güzel renkli, acı ve tiz sesli, süs hayvanı olarak beslenen bir kuş |
| Tavuş : | Türkçe | Erkek | Ses, hafif gürültü, tıkırtı. |
| Tay : | Türkçe | Erkek | 1. Eşit, denk, yaşıt. 2. Tek, eşsiz. 3. Yan, taraf. 4. Toy. 5. Atın yavrusu. 6. Çift olan şeyin teki. 7. Çocuk. |
| Taya : | Farsça | Kız | Dadı, sütnine. |
| Tayak : | Türkçe | Erkek | 1. Dayanılacak şey, destek. 2. Koruyan, koruyucu. |
| Tayanç : | Türkçe | Erkek | Dayanma gücü, sabır. |
| Tayaydın : | Türkçe | Erkek | Aydınlık, parlak yüzlü çocuk. |
| Taybars : | Türkçe +Farsça | Erkek | bk. Taypars |
| Taybek : | Türkçe | Erkek | Güçlü kuvvetli çocuk. |
| Taycan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Genç ve güçlü kimse. |
| Taydaş : | Türkçe | Erkek | Yaşıt, akran. |
| Taydemir : | Türkçe | Erkek | Güçlü kuvvetli kimse. |
| Tayfun : | İng. | Erkek | Çin Denizi'nde ve Hint Denizi'nde görülen güçlü kasırga. |
| Tayfur : | Arapça | Erkek | Küçük bir kuş türü. |
| Taygan : | Türkçe | Erkek | Tek, eşsiz. |
| Taygun : | Türkçe | Erkek | Çocuk, torun. |
| Tayguner : | Türkçe | Erkek | Yaşlı kimse. |
| Tayhan : | Türkçe | Erkek | Genç hükümdar. |
| Taykara : | Türkçe | Erkek | Esmer, kara yağız çocuk. |
| Taykoç : | Türkçe | Erkek | Güçlü, kuvvetli çocuk. |
| Taykut : | Türkçe | Erkek | Kutlu, uğurlu çocuk. |
| Tayla : | Türkçe | Erkek | bk. Taylak |
| Taylak : | Türkçe | Erkek | 1. Yeni doğmuş at yavrusu. 2. Biniye gelmiş iki yaşında at yavrusu. 3. Deve yavrusu. 4. Yaramaz çocuk. |
| Taylan : | Türkçe | Erkek | 1. İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu. 2. Çok yağmur yağmasına karşın işlenebilir durumdaki toprak. |
| Taylaner : | Türkçe | Erkek | İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu kimse. |
| Tayman : | Türkçe | Erkek | Genç, taze, toy kimse. |
| Taymaz : | Türkçe | Erkek | Düşmeyen, kaymayan, dengeli kimse. |
| Taypars : | Türkçe +Farsça | Erkek | Pars gibi güçlü kimse. |
| Tayuk : | Türkçe | Erkek | İnce, kibar genç. |
| Tayyar : | Arapça | Erkek | Uçucu, uçan. |
| Tayyibe : | Arapça | Kız | 1. İyi, güzel, hoş. 2. Çok temiz. |
| Taze : | Farsça | Kız | Yeni, körpe, genç. |
| Tazegül : | Farsça | Kız | Genç, körpe güzel. |
| Teber : | Farsça | Erkek | 1. Küçük balta. 2. Dervişlerin kullandıkları uzun saplı küçük balta. 3. Meşin kesmek için kullanılan araç. |
| Teberdar : | Farsça | Erkek | 1. Baltacı. 2. Yeniçeriler arasında baltalı asker sınıfı. |
| Teberhun : | Farsça | Erkek | Kızıl söğüt, tarhun. |
| Teberrük : | Arapça | Kız | Kutsal ve uğurlu sayma. |
| Tebessüm : | Arapça | Kız | Gülümseme. |
| Tebrik : | Arapça | Erkek | 1. Kutlama. 2. Bereket. |
| Tecelli : | Arapça | Kız | 1. Görünme, belirme. 2. Kader, talih. 3. Allah’ın lütfuna kavuşma. |
| Tecen : | Türkçe | Erkek | Mağrur, gururlu. |
| Tecer : | Türkçe | Erkek | Becerikli. |
| Teceren : | Türkçe | Erkek | Becerikli, tasarruflu. |
| Tecim : | Türkçe | Erkek | Ticaret. |
| Tecimen : | Türkçe | Erkek | 1. Ticaret adamı, tüccar. 2. Tutumlu, idareli. |
| Tecimer : | Türkçe | Erkek | Tüccar. |
| Tecir : | Türkçe | Erkek | Sürü hayvanlarının alım satımını yapan kimse. |
| Tedü : | Türkçe | Erkek | Bilge, zeki, anlayışlı kimse. |
| Tegin : | Türkçe | Erkek | bk. Tekin |
| Tek : | Türkçe | Erkek | 1. Biricik, eşi olmayan. 2. Sessiz, hareketsiz, uslu. |
| Tekal : | Türkçe | Erkek | “Bir tane al“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tekalp : | Türkçe | Erkek | Eşsiz, benzersiz yiğit. |
| Tekant : | Türkçe | Erkek | Büyük yemin. |
| Tekay : | Türkçe | Erkek | Eşsiz ay. |
| Tekbay : | Türkçe | Erkek | Çok değerli, eşsiz, saygın kimse. |
| Tekbey : | Türkçe | Erkek | Biricik, eşsiz bey. |
| Tekbir : | Arapça | Erkek | Allah büyüklüğünü hatırlama ve “Allahu ekber“ deme. |
| Tekcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Çok değerli, eşsiz kimse. |
| Tekçe : | Türkçe | Erkek | 1. Bir topluluk oluşturan şeylerin her biri. 2. Tek başına, yalnız. 3. Yegâne, eşsiz, benzersiz. |
| Tekdoğan : | Türkçe | Erkek | Eşsiz, benzersiz doğmuş olan. |
| Teke : | Türkçe | Erkek | 1. Evcil keçinin erkeği. 2. Mert, sözünün eri. 3. Hazar Denizi´nin doğusunda yaşayan bir Türkmen oymağı. |
| Tekebaş : | Türkçe | Erkek | Mert, sözünün eri olan kimse. |
| Tekebey : | Türkçe | Erkek | Mert, sözünün eri olan bey. |
| Teker : | Türkçe | Erkek | Biricik, eşsiz kimse. |
| Tekeş : | Türkçe | Erkek | Cenkçi, savaşkan. |
| Tekgül : | Türkçe +Farsça | Kız | Biricik güzel. |
| Tekil : | Türkçe | Erkek | Tek, bir. |
| Tekin : | Türkçe | Erkek | 1. Tek, eşsiz. 2. Uyanık, tetikte. 3. Uslu. 4. Şehzade, prens. 5. Uğurlu. |
| Tekinal : | Türkçe | Erkek | Tek ve eşsiz kimse. |
| Tekinalp : | Türkçe | Erkek | Tek ve eşsiz yiğit. |
| Tekinay : | Türkçe | Erkek | Biricik ve uğurlu kimse. |
| Tekindağ : | Türkçe | Erkek | Uğurlu dağ. |
| Tekinel : | Türkçe | Erkek | Eli uğurlu olan kimse. |
| Tekiner : | Türkçe | Erkek | Tek, eşsiz ve uğurlu kimse. |
| Tekinhan : | Türkçe | Erkek | Tek, eşsiz ve uğurlu hükümdar. |
| Tekinsoy : | Türkçe | Erkek | Uğurlu soydan gelen kimse. |
| Tekir : | Türkçe | Erkek | 1. Daire, yuvarlak. 2. Çevre, etraf, dolay. 3. Postu siyah çizgili ve benekli, kül renkli kedi. 4. Aralık ayı. |
| Tekiş : | Türkçe | Erkek | 1. Her şeyin sonu, bitimi. 2. Boynuzsuz keçi. |
| Tekiz : | Türkçe | Erkek | Kar üzerindeki adım adım yol. |
| Tekmil : | Arapça | Erkek | 1. Tam, eksiksiz, hep. 2. Kemale erdirme, tamamlama. |
| Tekmile : | Arapça | Kız | Ek, eklenmiş. |
| Teknur : | Türkçe +Arapça | Kız | Biricik, ışık saçan güzel. |
| Tekok : | Türkçe | Erkek | Ok gibi hızlı harekete eden biricik kimse. |
| Tekol : | Türkçe | Erkek | “Tek ve benzersiz ol“ anlamında kullanılan bir ad.. |
| Teköktem : | Türkçe | Erkek | Güçlü, gururlu biricik kimse. |
| Teköz : | Türkçe | Erkek | Özü benzersiz nitelikler taşıyan kimse. |
| Teközer : | Türkçe | Erkek | Özü benzersiz nitelikler taşıyan erkek. |
| Teksen : | Türkçe | Erkek | “Sen teksin, eşsizsin“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Teksoy : | Türkçe | Erkek | Eşsiz bir soydan gelen kimse. |
| Tekün : | Türkçe | Erkek | Çok ünlü kimse. |
| Tekyay : | Türkçe | Erkek | Güçlü ve kuvvetli biricik kimse. |
| Telek : | Türkçe | Erkek | 1. Armağan. 2. Dilek. 3. Kuş vb. hayvanların kanat tüyleri. |
| Telim : | Türkçe | Erkek | Kibirli. |
| Telimer : | Türkçe | Erkek | Kibirli kimse. |
| Telli : | Türkçe | Erkek | Nazlı, alıngan, çabuk küsen kimse. |
| Tellibey : | Türkçe | Erkek | Nazlı, alıngan, çabuk küsen bey. |
| Telmize : | Arapça | Kız | Öğrenci, talebe. |
| Telvin : | Arapça | Kız | Renk verme, boyama. |
| Temel : | Rum. | Erkek | 1. Bir şeyin gelişimi için ilk ögeler. 2. En önemli, belli başlı, ana, esas. 3. Dayanıklı. 4. Bir yapının sağlam dayanak buluncaya kadar toprak içinde aşağıya doğru uzatılan dip duvarları. |
| Temelli : | Türkçe | Erkek | 1. Temeli olan 2. Geçici ve eğreti olmayıp sonuna kadar sürecek olan. |
| Temenni : | Arapça | Kız | Dileme, arzulama, dilek. |
| Temime : | Arapça | Kız | Nazarlık, nazar boncuğu. |
| Temir : | Türkçe | Erkek | Demir. |
| Temirbay : | Türkçe | Erkek | Demir gibi sağlam kimse. |
| Temircan : | Türkçe +Farsça | Erkek | bk. Demircan |
| Temirhan : | Türkçe | Erkek | bk. Demirhan |
| Temirkan : | Türkçe | Erkek | bk. Demirkan |
| Temirkut : | Türkçe | Erkek | bk. Demirkut |
| Temirtaş : | Türkçe | Erkek | bk. Demirtaş |
| Temiz : | Türkçe | Kız | 1. Kirli olmayan, pak. 2. Ahlak yönünden temiz, nezih. 3. Özenle yapılmış, güzel. |
| Temizalp : | Türkçe | Erkek | İyi ahlaklı yiğit. |
| Temizcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | İçi temiz olan kimse. |
| Temizel : | Türkçe | Erkek | Dürüst kimse. |
| Temizhan : | Türkçe | Erkek | Dürüst hükümdar. |
| Temizkal : | Türkçe | Erkek | “Her zaman doğru ve dürüst ol“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Temizkan : | Türkçe | Erkek | Doğru ve dürüst soydan gelen. |
| Temizol : | Türkçe | Erkek | “Doğru ve iyi ahlaklı ol“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Temizöz : | Türkçe | Erkek | Özü temiz, dürüst olan kimse. |
| Temizsan : | Türkçe | Erkek | Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse. |
| Temizsoy : | Türkçe | Erkek | Temiz ve dürüst soydan gelen kimse. |
| Temre : | Arapça | Kız | Bir tek hurma. |
| Temren : | Türkçe | Erkek | Ok, kargı gibi silahların ucundaki sivri demir. |
| Temuçin : | Türkçe | Erkek | bk. Timuçin |
| Temürlenk : | Türkçe +Farsça | Erkek | bk. Timurlenk |
| Temürşah : | Türkçe +Farsça | Erkek | bk. Demirşah |
| Tenay : | Farsça +Türkçe | Kız | Ay gibi beyaz, parlak tenli. |
| Tendü : | Moğ. | Erkek | Yiğit, cesur. |
| Tendübay : | Moğ. +Türkçe | Erkek | Yiğit, cesur kimse. |
| Tendürek : | Türkçe | Erkek | Yanardağ ağzı. |
| Tengir : | Türkçe | Erkek | Cimri. |
| Tengiz : | Türkçe | Erkek | bk. Deniz |
| Tengizalp : | Türkçe | Erkek | bk. Denizalp |
| Tenigül : | Farsça +Türkçe | Kız | Teni gül gibi güzel olan. |
| Tennur : | Farsça +Arapça | Kız | Teni nur gibi aydınlık, berrak olan, güzel. |
| Tennure : | Arapça | Kız | Mevlevi dervişlerinin sema ayini sırasında giydikleri giysi. |
| Tenvir : | Arapça | Erkek | Aydınlatma, ışıklandırma. |
| Teoman : | Türkçe | Erkek | Hun İmparatoru Mete´nin babası. |
| Tepedelen : | Türkçe | Erkek | Yalçın kayalar üstüne yapılmış şato. |
| Tepegöz : | Türkçe | Erkek | 1. Gözleri yukarı doğru kalkmış kimse. 2. Sağa sola çarpan sakar kimse. 3. Yaramaz çocuk. 4. Herkese çatan, kavgacı. |
| Tepel : | Türkçe | Erkek | 1. Bir şeyin en üstteki kısmı. 2. Küçük dağ. |
| Tepir : | Farsça | Erkek | 1. Tahılın taşını ayıklamaya yarayan elek. 2. Ağaç tepesi. |
| Tercan : | Türkçe +Farsça | Erkek | 1. Genç, taze, delikanlı. 2. Kırmızı buğday. |
| Tercan : | Türkçe +Farsça | Kız | 1. Genç, taze, körpe. 2. Kırmızı buğday. |
| Terek : | Türkçe | Erkek | l. Raf, sergen. 2. Merdiven gibi set set olan dağ. |
| Terem : | Türkçe | Erkek | Kıl keçisi ile tiftik keçisinin çiftleşmesinden doğan oğlak. |
| Terim : | Türkçe | Kız | İnce, kibar. |
| Terken : | Türkçe | Kız | 1. Kraliçe. 2. Güzel kız. 3. Bir tür ok. |
| Terlan : | Türkçe | Erkek | Sarı renkli, büyük pençeli, kartala benzeyen bir kuş. |
| Teşrif : | Arapça | Erkek | Şereflendirme, onurlandırma. |
| Tetik : | Türkçe | Erkek | 1. Uyanık, açıkgözlü. 2. Çabuk davranan, çevik. 3. Becerikli. 4. Kedi, köpek vb. hayvanların pençeleri. 5. Önder, kılavuz. 6. Ateşli silahları ateşlemek için çekilen küçük manivela. |
| Tetiker : | Türkçe | Erkek | Uyanık, çevik, becerikli kimse. |
| Tevekkül : | Arapça | Erkek | Herhangi bir işte elinden geleni yapıp daha sonrasını Allah'a bırakma. |
| Tevfik : | Arapça | Erkek | 1. Uydurma, uygun düşürme. 2. Başarıya ulaştırma. 3. Tanrı'nın yardımına kavuşma. |
| Tevhiddin : | Arapça | Erkek | Dinin birliği, birleştiriciliği. |
| Tevhide : | Arapça | Kız | 1. Birkaç şeyi bir araya getirme, birleştirme. 2. Allah’ın birliğine inanma. |
| Tevil : | Arapça | Erkek | Yorumlama. |
| Tevir : | ArapçaTavr’dan | Erkek | 1. Çeşit, tür. 2. Renk. |
| Tevrat : | İbr. | Kız | Dört kutsal kitaptan, Hz. Musa’ya indirilen, Allah’ın emirlerini kapsayan kitap. |
| Tevs : | Arapça | Erkek | 1. Sakinlik, dinginlik, durgunluk. 2. Barış, sulh. |
| Tevsen : | Farsça | Erkek | 1. Başı sert at. 2. Dik başlı, inatçı. |
| Teymur : | Türkçe | Erkek | bk. Timur |
| Tez : | Farsça | Erkek | 1. Keskin. 2. Çabuk, hızlı. |
| Tezal : | Farsça +Türkçe | Erkek | “Çabucak al“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tezalp : | Farsça +Türkçe | Erkek | Çabuk, hızlı yiğit. |
| Tezay : | Farsça +Türkçe | Erkek | Hızlı, çabuk kimse. |
| Tezcan : | Farsça | Erkek | Telaşlı, heyecanlı, beklemeye dayanamayan, sabırsız. |
| Tezcanlı : | Farsça +Türkçe | Erkek | Aceleci. |
| Tezel : | Farsça +Türkçe | Kız | Çabuk iş gören, becerikli. |
| Tezer : | Farsça +Türkçe | Kız | Çabuk, hızlı, çevik kimse. |
| Tezeren : | Farsça +Türkçe | Erkek | Çabuk ulaşan. |
| Tezerol : | Farsça +Türkçe | Erkek | “Çabuk iş gören, becerikli biri ol“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tezgül : | Farsça | Kız | Aceleci güzel. |
| Tezkan : | Farsça +Türkçe | Kız | Kanı kaynayan, heyecanlı kimse. |
| Tezok : | Farsça +Türkçe | Erkek | Acele eden güçlü, kuvvetli kimse. |
| Tezol : | Farsça +Türkçe | Erkek | “Çabuk davran, daima hareketli ol“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tezveren : | Farsça +Türkçe | Erkek | Çabucak veren. |
| Tıflıgül : | Arapça +Farsça | Kız | Gül tomurcuğu. |
| Tın : | Türkçe | Erkek | 1. Can, ruh, öz. 2. Nefes, soluk. |
| Tınal : | Türkçe | Erkek | “Soluk al, yaşamını sürdür“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tınaz : | Türkçe | Erkek | Ot veya saman yığını. |
| Tibet : | Türkçe | Erkek | Çin´in batısında özerk bir bölge. |
| Ticen : | Farsça | Kız | Taçlar. |
| Tijen : | Farsça | Kız | bk. Ticen |
| Tilbe : | Türkçe | Kız | Abdal, derviş, gezginci ozan. |
| Tilmaç : | Türkçe | Erkek | bk. Dilmaç |
| Timuçin : | Türkçe | Erkek | Katı, sağlam demir. |
| Timurlenk : | Türkçe +Farsça | Erkek | Bir ayağının aksak olması nedeniyle “Aksak Timur“ anlamındaki bu adla anılan Timurlular Hanedanı'nın kurucusu ve ilk hükümdarı (1336-1405). |
| Timuröz : | Türkçe | Erkek | bk. Demiröz |
| Tin : | Türkçe | Erkek | 1. Ruh, can. 2. Sağlam vücutlu. 3. Tepe, zirve. |
| Tiner : | Türkçe | Erkek | Sağlam, güçlü, canlı kimse. |
| Tinkut : | Türkçe | Erkek | Özü uğurlu, kutlu, şanslı kimse. |
| Tipi : | Türkçe | Erkek | Kar fırtınası. |
| Tiraje : | Farsça | Kız | Gökkuşağı. |
| Titiz : | Türkçe | Erkek | 1. Çok dikkat ve özenle davranan veya böyle davranılmasını isteyen memnun edilmesi güç kimse. 2. Temizliğe aşırı düşkün olan kimse. 3. Huysuz, öfkeli kimse. |
| Toğan : | Türkçe | Erkek | bk. Doğan |
| Toğay : | Türkçe | Erkek | bk. Doğay |
| Toğuş : | Türkçe | Erkek | bk. Doğuş |
| Tok : | Türkçe | Erkek | 1. Doymuş, aç olmayan. 2. Kalın ve gür sesli. 3. Kibirli. |
| Tokal : | Türkçe | Erkek | Erişkin, olgun. |
| Tokalan : | Türkçe | Erkek | Olgunlaşmış, erginleşmiş. |
| Tokalp : | Türkçe | Erkek | Doymuş, gözü tok yiğit. |
| Tokay : | Türkçe | Erkek | 1. Dolunay. 2. Zengin, yiğit dövüşçü. 3. Nehir kıvrımı. 4. Orman. |
| Tokcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Gönlü tok olan. |
| Tokdemir : | Türkçe | Erkek | Demir gibi sağlam ve güçlü olan kimse. |
| Tokel : | Türkçe | Erkek | Eli açık, cömert kimse. |
| Toker : | Türkçe | Erkek | Gözü tok kimse. |
| Tokgöz : | Türkçe | Erkek | Açgözlü olmayan. |
| Tokhan : | Türkçe | Erkek | Gözü tok hükümdar. |
| Tokkan : | Türkçe | Erkek | Gözü tok bir soydan gelen kimse. |
| Toköz : | Türkçe | Erkek | Gözü ve gönlü doymuş olan kimse. |
| Tokta : | Türkçe | Erkek | “Dur, yerleş, uzun süre kal“ anlamında kullanılan bir ad.. |
| Toktahan : | Türkçe | Erkek | Sürekli olan hükümdar. |
| Toktamış : | Türkçe | Erkek | 1. Bir yere yerleşmiş, oturmuş kimse. 2. Dinmiş, sakinleşmiş kimse. |
| Toktaş : | Türkçe | Erkek | Gözü tok sağlam yapılı ve güçlü kimse. |
| Toktimur : | Türkçe | Erkek | bk. Tokdemir |
| Toktuğ : | Türkçe | Erkek | Gözü tok, savaşçı kimse. |
| Toku : | Türkçe | Erkek | Tokmak, değnek. |
| Tokuş : | Türkçe | Erkek | Savaş. |
| Tokuşhan : | Türkçe | Erkek | Savaşçı hükümdar. |
| Tokuz : | Türkçe | Erkek | 1. Dokuz. 2. Kalın ve sık dokunmuş kumaş. |
| Tokuzer : | Türkçe | Erkek | Dokuz kişi. |
| Tokuztuğ : | Türkçe | Erkek | Dokuz tane tuğ. |
| Tokyay : | Türkçe | Erkek | Gözü tok, kuvvetli ve sağlam yapılı kimse. |
| Tokyürek : | Türkçe | Erkek | Yürekli, cesur kimse. |
| Tokyüz : | Türkçe | Erkek | Açgözlü olmadığı yüzünden anlaşılan kimse. |
| Tola : | Türkçe | Erkek | 1. Dolu, boş olmayan. 2. Güçlü, korkusuz. 3. Keyif, neşe. |
| Tolay : | Türkçe | Erkek | Topluluk, cemiyet. |
| Tolga : | Türkçe | Erkek | Savaşçıların başlarına giydikleri demir başlık. |
| Tolgahan : | Türkçe | Erkek | Savaşa hazır hükümdar. |
| Tolgan : | Türkçe | Erkek | Dolanan, dolaşan. |
| Tolgay : | Türkçe | Erkek | Çevre, dolay. |
| Tolgunay : | Türkçe | Kız | Dolunay. |
| Tolon : | Türkçe | Erkek | bk. Tolun |
| Tolonay : | Türkçe | Erkek | bk. Dolunay |
| Tolonbay : | Türkçe | Erkek | bk. Tolunbay |
| Tolun : | Türkçe | Erkek | Ayın on dördü, dolun. |
| Tolunbay : | Türkçe | Erkek | Ayın on dördü gibi güzel olan kimse. |
| Tolunbike : | Türkçe | Kız | Ayın on dördü gibi parlak ve güzel olan kadın. |
| Toluntiğin : | Türkçe | Erkek | Ayon on dördü gibi güzel olan hükümdar. |
| Tomris : | Türkçe | Kız | Peçenek Türklerinden bir kadın kahraman. Tarihte, Pers Kralı II. Keyhusrev’le savaşmış olan Massagetlerin ünlü kraliçesi. “Tomur veya temir, demir” kelimeleriyle ilgi kuranlar vardır. |
| Tomurcuk : | Türkçe | Kız | Bir bitkinin üzerinde bulunan ve ileride sap, çiçek veya yaprak verecek olan filiz. |
| Tongal : | Türkçe | Erkek | 1. Zengin kimse. 2. Yaşlı erkek. |
| Tongar : | Türkçe | Erkek | 1. Büyük, güçlü. 2. Yaşlı. |
| Tonguç : | Türkçe | Erkek | 1. En büyük çocuk. 2. Bir tür kuş, baykuş. |
| Tongur : | Türkçe | Erkek | 1. Zor anlayan, kalın kafalı. 2. Çirkin sesli. 3. Yuvarlak. 4. Düğünleri yöneten kimse. |
| Topa : | Türkçe | Erkek | 1. Beceriksiz. 2. Kötü. |
| Topaç : | Türkçe | Erkek | 1. Çocukların sicim sarıp salarak çevirdikleri armut biçimindeki oyuncak. 2. Sağlıklı, gürbüz çocuk. |
| Topak : | Türkçe | Erkek | Yuvarlak. |
| Topaz : | Fr. | Kız | Alüminyum silikatı ve florinden oluşan, kahverengi veya soluk sarı renkte değerli taş. |
| Topçam : | Türkçe | Erkek | Toplu ve düzenli çam türü. |
| Topçay : | Türkçe | Erkek | Kıvırıla kıvrıla akan ırmak. |
| Topdemir : | Türkçe | Erkek | Yuvarlak demir. |
| Topel : | Türkçe | Erkek | Eli sıkı, fazla cömert olmayan kimse. |
| Toper : | Türkçe | Erkek | Topçu asker. |
| Toprak : | Türkçe | Erkek | 1. Yer kabuğunun canlılara yaşama ortamı sağlayan yüzey bölümü. 2. Ülke, memleket. 3. İşlenmiş arazi. |
| Topuz : | Türkçe | Erkek | 1. Ucu top biçiminde eski bir silah.. 2. Top biçiminde toplanmış saç. |
| Tor : | Türkçe | Erkek | 1. Toy, deneyimsiz. 2. Ürkek, çekingen, utangaç. 3. Mağrur, gururlu. 4. Fidan. 5. Tok sözlü. 6. Balık ağı. |
| Toralp : | Türkçe | Erkek | Gururlu yiğit. |
| Toran : | Türkçe | Erkek | 1. Güçlü, kuvvetli, iri yarı kimse. 2. Yiğit, kahraman. |
| Torcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Çekingen, utangaç kimse. |
| Torel : | Türkçe | Erkek | Gururlu kimse. |
| Torgay : | Türkçe | Erkek | Serçe, tarla kuşu. |
| Torhan : | Türkçe | Erkek | Gururlu hükümdar. |
| Torkal : | Türkçe | Erkek | “Hep utangaç ve çekingen ol“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Torkan : | Türkçe | Erkek | Gururlu ve tok sözlü soydan gelen kimse. |
| Torlak : | Türkçe | Erkek | 1. Güzel, genç, yakışıklı. 2. İyi gelişmiş ağaç fidanı. |
| Toros : | Türkçe | Erkek | Anadolu´nun güney kesiminde Akdeniz kıyıları boyunca uzanan sıradağ. |
| Torumtay : | Türkçe | Erkek | Yırtıcı bir kuş türü. |
| Torun : | Türkçe | Erkek | Bir kimseye göre çocuğunun çocuğu. |
| Tosun : | Türkçe | Erkek | Sağlıklı, tıknaz delikanlı. |
| Tosunbey : | Türkçe | Erkek | Sağlıklı, tıknaz bey. |
| Totuk : | Türkçe | Erkek | Eski Türklerde askerî vali. |
| Toy : | Türkçe | Erkek | 1. Genç olduğu için deneyimsiz, beceriksiz. 2. Ziyafet, yemekli eğlence. 3. Göçebe kuşlardan kızıl tüylü, eti yenir bir kuş. |
| Toyboğa : | Türkçe | Erkek | Güçlü, kuvvetli, deneyimsiz kimse. |
| Toycan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Çok genç ve deneyimsiz kimse. |
| Toydemir : | Türkçe | Erkek | Çok genç ve deneyimsiz güçlü kimse. |
| Toygar : | Türkçe | Erkek | bk. Turgay |
| Toygun : | Türkçe | Erkek | 1. Genç delikanlı. 2. Çakırdoğan. |
| Toyka : | Türkçe | Erkek | Büyük, kalın sopa. |
| Tozan : | Türkçe | Erkek | 1. İnce toz tanesi. 2. Tozu çok olan yer. 3. Kar fırtınası. |
| Tozun : | Türkçe | Erkek | Soylu, asil. |
| Tökel : | Türkçe | Erkek | Çok. |
| Tölek : | Türkçe | Erkek | bk. Dölek |
| Tömek : | Türkçe | Erkek | 1. Ekin yığını. 2. Kaba. 3. Alçak, kısa. 4. Top gibi, toprak. |
| Tör : | Türkçe | Erkek | 1. Ön, orun, şeref yeri. 2. Evin veya odanın en önemli, en iyi yeri. 3. Evde veya odada saygıdeğer kişilerin oturduğu başköşe. |
| Töre : | Türkçe | Kız | 1. Eğitim, görgü, gelenek. 2. Soyluluk, asalet. 3. Eksiksiz, mükemmel. 4. Geline verilen armağan. |
| Töregün : | Türkçe | Erkek | Eksiksiz, kusursuz kimse. |
| Törehan : | Türkçe | Erkek | Eksiksiz, kusursuz hükümdar. |
| Törel : | Türkçe | Erkek | Töreye uygun olan, töre ile ilgili. |
| Töreli : | Türkçe | Erkek | 1. Güzel. 2. İyi. 3. Konuk ağırlamayı seven. 4. Soylu. |
| Tören : | Türkçe | Erkek | Anma, kutlama gibi amaçlarla yapılan toplantı. |
| Törü : | Türkçe | Erkek | bk. Töre |
| Törüm : | Türkçe | Erkek | Yaradılış. |
| Töz : | Türkçe | Erkek | Kök, asıl, cevher. |
| Tözüm : | Türkçe | Erkek | 1. Sabırlı. 2. Alçak gönüllü. |
| Tuba : | Arapça | Kız | 1. Güzellik, iyilik, hoşluk. 2. Cennette bulunduğuna inanılan, kökü yukarıda, dalları aşağıda büyük bir ağaç. |
| Tufan : | Arapça | Erkek | 1. Nuh Peygamber zamanında yağan ve bütün dünyayı su altında bırakan şiddetli yağmur. 2. Şiddetli yağmur. |
| Tugay : | Türkçe | Erkek | Alayla tümen arasındaki askerî birlik. |
| Tuğ : | Türkçe | Erkek | 1. Bazı kuşların tepelerinde bulunan uzunca tüy, sorguç. 2. Padişahların ve vezirlerin başlarına taktıkları başlıkların ön tarafında bulunan tüy veya püskül biçimindeki süs. |
| Tuğal : | Türkçe | Erkek | “Tuğ takın“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tuğalp : | Türkçe | Erkek | Tuğ takınmış yiğit. |
| Tuğaltan : | Türkçe | Erkek | Tuğ takınmış hükümdar. |
| Tuğaltay : | Türkçe | Erkek | Tuğ takınmış değerli, yüce kimse. |
| Tuğba : | Arapça | Kız | bk. Tuba |
| Tuğbay : | Türkçe | Erkek | Eskiden tugay komutanlığı yapan albay. |
| Tuğcu : | Türkçe | Erkek | Osmanlı döneminde savaşlarda padişahın tuğlarını taşıyan kimse. |
| Tuğçe : | Türkçe +Farsça | Kız | Küçük tuğ. |
| Tuğhan : | Türkçe | Erkek | Tuğu olan hükümdar. |
| Tuğkan : | Türkçe | Erkek | Soyu savaşçı olan kimse. |
| Tuğkun : | Türkçe | Erkek | İzinsiz yanına varılmayan; varlıklı, saygın. |
| Tuğlu : | Türkçe | Erkek | 1. Bayraklı, sancaklı. 2. Şımarık. |
| Tuğluk : | Türkçe | Erkek | bk. Tulum |
| Tuğra : | Türkçe | Erkek | Osmanlı padişahlarının imza yerine kullandıkları, özel bir biçimi olan sembolleşmiş işaret. |
| Tuğrul : | Türkçe | Erkek | Yırtıcı bir kuş. |
| Tuğrultekin : | Türkçe | Erkek | Gözü pek hükümdar. |
| Tuğsan : | Türkçe | Erkek | Tuğuyla ünlü olmuş kimse. |
| Tuğsav : | Türkçe | Erkek | Tuğuyla ünlenmiş kimse. |
| Tuğsavaş : | Türkçe | Erkek | Savaş için tuğunu takınmış olan kimse. |
| Tuğsavul : | Türkçe | Erkek | “Tuğla uzaklaş“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tuğsavun : | Türkçe | Erkek | “Tuğunla savun“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tuğsel : | Türkçe +Arapça | Erkek | Çokça tuğu olan. |
| Tuğser : | Türkçe | Erkek | Baştuğ. |
| Tuğtaş : | Türkçe | Erkek | Tuğ takınmış güçlü kimse. |
| Tuğtay : | Türkçe | Erkek | Tuğ takınmış benzersiz kimse. |
| Tuğtekin : | Türkçe | Erkek | Tuğ takmış hükümdar. |
| Tuğyan : | Arapça | Kız | Coşma, taşma, coşkunluk. |
| Tuhfe : | Arapça | Kız | 1. Armağan, hediye. 2. Hoşa giden, güzel şey. |
| Tulca : | Türkçe | Kız | 1. Tül kadar ince olan. 2. Hayalden de güzel olan. |
| Tulga : | Türkçe | Erkek | bk. Tolga |
| Tulgar : | Türkçe | Erkek | Azim, irade. |
| Tulû : | Arapça | Erkek | Doğma, doğuş. |
| Tulûi : | Arapça | Erkek | Doğan. |
| Tulum : | Türkçe | Erkek | 1. Bazı yiyecek ve içecekler için koruyucu kap olarak kullanılan, önü yarılmadan bütün olarak yüzülmüş hayvan derisi. 2. Gövdesi bu deriden yapılmış üflemeli çalgı, gayda. 3. Şişman, tombul. |
| Tulun : | Türkçe | Erkek | Dolun. |
| Tuman : | Türkçe | Erkek | 1. Nem, çiy. 2. Duman, sis. 3. Şalvar. |
| Tumay : | Türkçe | Erkek | Sessiz, sakin. |
| Tun : | Türkçe | Erkek | Gönül rahatlığı. |
| Tuna : | Türkçe | Kız | 1. Çok, bol. 2. Yavru. 3. Görkemli, gösterişli. |
| Tunacan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Görkemli, gösterişli kimse. |
| Tunahan : | Türkçe | Erkek | Görkemli, gösterişli hükümdar. |
| Tunakan : | Türkçe | Erkek | Görkemli, gösterişli soydan gelen kimse. |
| Tunay : | Türkçe | Erkek | 1. Sessiz, sakin. 2. Gece görünen aydınlık. |
| Tunca : | Türkçe | Erkek | Balkan yarımadasında Meriç ırmağının kolu. |
| Tuncal : | Türkçe | Erkek | Al renkli tunç. |
| Tuncalp : | Türkçe | Erkek | Tunç gibi güçlü, kuvvetli yiğit. |
| Tuncay : | Türkçe | Kız | Tunç renginde ay. |
| Tuncel : | Türkçe | Erkek | Tunç gibi güçlü eli olan kimse. |
| Tuncer : | Türkçe | Erkek | Tunç gibi güçlü kimse. |
| Tunç : | Türkçe | Erkek | Koyu kızıl renkte olan, bakır, çinko ve kalay alaşımı, bronz. |
| Tunçal : | Türkçe | Erkek | bk. Tuncal |
| Tunçalp : | Türkçe | Erkek | bk. Tuncalp |
| Tunçaral : | Türkçe | Erkek | Birine destek olan güçlü kimse. |
| Tunçay : | Türkçe | Erkek | bk. Tuncay |
| Tunçbilek : | Türkçe | Erkek | Bileği güçlü olan kimse. |
| Tunçboğa : | Türkçe | Erkek | Sağlam, güçlü olan kimse. |
| Tunççağ : | Türkçe | Erkek | Zamanının sağlam ve güçlü kimsesi. |
| Tunçdemir : | Türkçe | Erkek | Güçlü ve kuvvetli kimse. |
| Tunçel : | Türkçe | Erkek | bk. Tuncel |
| Tunçer : | Türkçe | Erkek | bk. Tuncer |
| Tunçkan : | Türkçe | Erkek | Güçlü soydan gelen kimse. |
| Tunçkaya : | Türkçe | Erkek | Güçlü ve sağlam yapılı kimse. |
| Tunçkılıç : | Türkçe | Erkek | Güçlü ve kuvvetli olan kimse. |
| Tunçöven : | Türkçe | Erkek | Güçlüleri öven kimse. |
| Tunçsoy : | Türkçe | Erkek | Köklü, güçlü soydan gelen kimse. |
| Tunçtürk : | Türkçe | Erkek | Sağlam ve güçlü Türk. |
| Tunga : | Türkçe | Erkek | 1. Görkemli, kuvvetli, muazzam. 2. Yiğit, kahraman. 3. Rütbe, unvan. 4. Bir tür kaplan. |
| Tunguç : | Türkçe | Erkek | bk. Tonguç |
| Tur : | Türkçe | Erkek | 1. Delikanlı, genç. 2. Gelir, kazanç, verim. 3. Ar. Dağ. 4. Fr. Devir, dolaşma. |
| Tura : | Türkçe | Erkek | 1. Tuğra. 2. Kalkan, siper. |
| Turaç : | Türkçe | Kız | Keklik cinsinden, eti yenen bir av kuşu. |
| Turaç : | Türkçe | Erkek | Keklik cinsinden eti yenir bir av kuşu. |
| Tural : | Türkçe | Erkek | Duran, yaşayan. |
| Turalp : | Türkçe | Erkek | Genç, delikanlı yiğit. |
| Turan : | Türkçe | Erkek | 1. Turancıların dünyadaki bütün Türkleri birleştirerek kurmayı amaçladıkları ülkenin adı. 2. Türklerin Orta Asya'daki en eski yurtları. |
| Turatekin : | Türkçe | Erkek | Tuğralı hükümdar. |
| Turay : | Türkçe | Erkek | Ay gibi güzel genç. |
| Turbay : | Türkçe | Erkek | Genç kimse. |
| Turcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Genç, delikanlı. |
| Turfa : | Arapça | Kız | Az bulunur, nadir, değerli. |
| Turgay : | Türkçe | Erkek | Boz renkli, küçük, ötücü, tarlalarda yuva yapan bir tür serçe, toygar. |
| Turgut : | Türkçe | Erkek | Konut, oturulacak yer. |
| Turhan : | Türkçe | Erkek | 1. Soylu ve seçkin kimse. 2. Eski Türklerde vergi ödemeyen, hükümdar huzuruna izinsiz girebilen, saygın kişi. |
| Turhatun : | Arapça | Kız | Kız çocuk doğumuna son vermek için konulan bir ad. |
| Turkan : | Türkçe | Erkek | Koruyucu, muhafız. |
| Turna : | Türkçe | Kız | Turnagillerden, Avrupa ve Kuzey Afrika'da toplu olarak yaşayan, göçebe, iri bir kuş |
| Tutel : | Türkçe | Erkek | “El tut, yardım et“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tuter : | Türkçe | Erkek | “Yiğitliği, cesareti sürdür“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tuti : | Farsça | Kız | 1. Papağan. 2. Konuşmayı seven, konuşkan. |
| Tutku : | Türkçe | Erkek | 1. İrade ve yargıları aşan güçlü bir coşku, ihtiras. 2. Güçlü istek ve eğilimin yöneldiği amaç. |
| Tutkun : | Türkçe | Kız | 1. Gönül vermiş. 2. Bir şeye alışmış, bağlanmış, düşkün. |
| Tutu : | Türkçe | Erkek | Rehin. |
| Tutuhan : | Türkçe | Erkek | Rehin alan hükümdar. |
| Tutuk : | Türkçe | Erkek | 1. Akıcı, rahat konuşamayan. 2. Eski işlevini göremez duruma gelmiş. 3. Kısılmış, tutulmuş, kesik. 4. Kapalı, tıkalı. 5. Çekingen, sıkılgan. 6. Sıkıntılı. |
| Tutun : | Türkçe | Erkek | Ev, aile. |
| Tutuş : | Türkçe | Erkek | 1. Çekişme, tartışma. 2. Savaş, mücadele. 3. Tamam, hepsi, bütün. |
| Tuvana : | Farsça | Kız | Güçlü, kuvvetli. |
| Tuyan : | Türkçe | Erkek | 1. Semiz, şişman. 2. Zengin. 3. Kibirli, gururlu. |
| Tuygun : | Türkçe | Erkek | 1. Genç, güçlü. 2. Çılgın, şımarık. 3. Duygulu, hassas. |
| Tuyuğ : | Türkçe | Erkek | Şiir, şarkı, türkü. |
| Tuyuk : | Türkçe | Erkek | bk. Tuyuğ |
| Tuz : | Türkçe | Erkek | Güzellik, şirinlik. |
| Tuzer : | Türkçe | Erkek | Güzel, şirin kimse. |
| Tükel : | Türkçe | Erkek | 1. Tam, bütün. 2. Mükemmel. |
| Tükelalp : | Türkçe | Erkek | Kusursuz yiğit. |
| Tükelay : | Türkçe | Erkek | Kusursuz insan. |
| Tülay : | Fr. +Türkçe | Kız | İnce ruhlu güzel. |
| Tülcan : | Fr. +Farsça | Kız | İnce ruhlu insan. |
| Tülek : | Türkçe | Erkek | 1. Kumaz, açıkgöz, düzenci. 2. Efe. 3. Çok genç, delikanlı. 4. Zengin. 5. Saygın kimse. 6. Sakin. 7. Gururlu. |
| Tülen : | Türkçe | Kız | İlk kez çocuk doğuran genç kadın. |
| Tülin : | Türkçe | Kız | 1. Kimi kez ayın çevresinde oluşan dairesel hale. 2. Ayna. |
| Tülinay : | Türkçe | Kız | Kimi kez ayın çevresinde oluşan dairesel hale |
| Tülün : | Türkçe | Kız | bk. Tülin |
| Tümay : | Türkçe | Erkek | Dolunay |
| Tümbay : | Türkçe | Erkek | Gerçekten zengin olan kimse. |
| Tümcan : | Türkçe +Farsça | Kız | Gerçekten dost olan kimse. |
| Tümel : | Türkçe | Erkek | Temel. |
| Tümen : | Türkçe | Erkek | 1. On bin. 2. Pek çok. 3. Yığın, küme, sürü. |
| Tümenbay : | Türkçe | Erkek | Çok zengin. |
| Tümenboğa : | Türkçe | Erkek | Çok güçlü ve kuvvetli. |
| Tümer : | Türkçe | Erkek | Tam erkek, yiğit. |
| Tümerdem : | Türkçe | Erkek | Çok erdemli. |
| Tümerkan : | Türkçe | Erkek | Yiğit. |
| Tümerkin : | Türkçe | Erkek | Gerçek özgür. |
| Tümhan : | Türkçe | Erkek | Gerçek hükümdar. |
| Tümkal : | Türkçe | Erkek | “Olduğun gibi kal, bozulma“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tümkan : | Türkçe | Erkek | Kanlı canlı, sağlıklı. |
| Tümkoç : | Türkçe | Erkek | Gerçekten yiğit olan kimse. |
| Tümkor : | Türkçe | Erkek | Sıkıntılara göğüs geren kimse. |
| Tümkurt : | Türkçe | Erkek | Gerçekten güçlü olan kimse. |
| Tümkut : | Türkçe | Erkek | Çok talihli, kutlu. |
| Tün : | Türkçe | Kız | Gece. |
| Tünak : | Türkçe | Erkek | Işıklı, mehtaplı gece. |
| Tünal : | Türkçe | Erkek | “Geceleyin al“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Tünay : | Türkçe | Erkek | Gece ve ay. |
| Tünaydın : | Türkçe | Kız | Akşamları söylenen iyi dilek ve selâmlama sözü. |
| Tünaydın : | Türkçe | Erkek | Akşamları söylenen iyi dilek ve selâm sözü. |
| Tüner : | Türkçe | Erkek | Gece adamı. |
| Tüney : | Türkçe | Erkek | 1. Öğle güneşi alan yer. 2. Güneş battıktan sonraki zaman. 3. Güneşli yer. |
| Tüngür : | Türkçe | Kız | Peri. |
| Türabi : | Arapça | Erkek | Topraktan yaratılmış. |
| Türe : | Türkçe | Erkek | 1. Görenek, gelenek, töre. 2. Subay, komutan. 3. Hak ve hukuka uygunluk, adalet. |
| Türehan : | Türkçe | Erkek | Törelere bağlı hükümdar. |
| Türek : | Türkçe | Erkek | Tepeliklerin ortasındaki çıkıntı. |
| Türel : | Türkçe | Erkek | Hukukla ilgili, hukuksal. |
| Türeli : | Türkçe | Erkek | Güzel. |
| Türemen : | Türkçe | Erkek | Yasa adamı, hukukçu. |
| Türev : | Türkçe | Erkek | Oluşan, ortaya çıkan, türeyen. |
| Türgün : | Türkçe | Erkek | Günün töresi. |
| Türk : | Türkçe | Erkek | 1. Güç, kuvvet. 2. Güzel, civan. 3. Türk soyundan gelen halk. 4. Adam, insan. |
| Türkalp : | Türkçe | Erkek | Yiğit Türk. |
| Türkân : | Türkçe +Farsça | Kız | 1. Kraliçe . 2. Güzel kız. |
| Türkaslan : | Türkçe | Erkek | Aslan gibi güçlü Türk. |
| Türkay : | Türkçe | Erkek | Ay gibi parlak, aydınlık Türk. |
| Türkcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Sevilen Türk. |
| Türkdoğan : | Türkçe | Erkek | Türk olarak doğan. |
| Türkdoğdu : | Türkçe | Erkek | “Türk olarak doğdu“ anlamında kullanılan bir ad.. |
| Türkili : | Türkçe | Erkek | Türk yurdu. |
| Türkine : | Farsça | Kız | Türk gibi güzel. |
| Türkiye : | Türkçe | Kız | Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke. |
| Türkiz : | Türkçe | Kız | Arkasında Türk gibi onurlu iz bırakan. |
| Türkkan : | Türkçe | Erkek | Türk soyundan gelen. |
| Türkmen : | Türkçe | Kız | Türk’e benzer, Türk’e benzeyen. |
| Türknur : | Türkçe +Arapça | Kız | Aydın olan Türk. |
| Türkoğlu : | Türkçe | Erkek | Türkün oğlu. |
| Türkol : | Türkçe | Erkek | “Her zaman Türk kal“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Türköz : | Türkçe | Erkek | Özü, aslı Türk olan. |
| Türksan : | Türkçe | Erkek | Adı duyulmuş, Türk gibi ünlü. |
| Türksel : | Türkçe +Arapça | Erkek | Coşkulu Türk. |
| Türkşen : | Türkçe | Erkek | Sevinçli Türk. |
| Türkü : | Türkçe | Kız | Hece ölçüsüyle yazılmış ve halk ezgileriyle bestelenmiş koşuk. |
| Türkyılmaz : | Türkçe | Erkek | Azimli, yılmayan Türk. |
| Tüze : | Türkçe | Erkek | Adalet, hukuk. |
| Tüzeer : | Türkçe | Erkek | Adaletli kimse. |
| Tüzel : | Türkçe | Kız | Tüzeye uygun, hukuksal. |
| Tüzemen : | Türkçe | Erkek | 1. Adaletli kimse. 2. Yasa adamı, hukukçu. |
| Tüzenur : | Türkçe +Arapça | Kız | Adaletiyle ışık saçan. |
| Tüzmen : | Türkçe | Erkek | bk. Tüzemen |
| Tüzün : | Türkçe | Erkek | Yumuşak huylu, sakin, soylu, asil kimse. |
| Tüzünalp : | Türkçe | Erkek | Yumuşak başlı, asil, sakin yiğit. |
| Tüzüner : | Türkçe | Erkek | Soylu kimse. |
| Tüzünkan : | Türkçe | Erkek | Soylu, asil kandan gelen. |
| Tüzüntürk : | Türkçe | Kız | Soylu, asil Türk. |