K harfiyle başlayan bebek isimleri

K harfiyle başlayan bebek isimleri

KIZ BEBEK İSİMLERİ ERKEK BEBEK İSİMLERİ

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Y Z

İsim	Kökeni	Cinsiyet	Anlamı
Kaan :	Türkçe	Erkek	bk. Kağan
Kabadayı :	Türkçe	Erkek	1. İyi dövüşen, korkusuz, kendine özgü namus kurallarının dışına çıkmayan kimse. 2. Yürekli.
Kaban :	Türkçe	Erkek	Savaşçı, dövüşken.
Kabil :	Arapça	Erkek	1. Kabul eden, kabul edici. 2. Hz. Âdem'in oğlu.
Kadagan :	Türkçe	Erkek	Buyruk, emir.
Kadam :	Türkçe	Erkek	Dost, arkadaş.
Kadem :	Arapça	Erkek	1. Uğur. 2. Ayak.
Kader :	Arapça	Erkek	1. Alın yazısı, yazgı. 2. Genellikle kaçınılmaz kötü talih.
Kadın :	Türkçe	Kız	1. Erişkin dişi insan. 2. Evlenmiş kız. 3. Eskiden bayan anlamında kullanılan bir san. 4. Analık veya ev yönetimi bakımından gereken erdemleri olan .
Kadınana :	Türkçe	Kız	Deneyimli, yaşlı, saygı gösterilen kadın.
Kadıncık :	Türkçe	Kız	Hanımefendi.
Kadife :	Arapça	Kız	1. Yüzeyi belirli uzunlukta bırakılmış ham madde lifleriyle kaplı, parlak, yumuşak kumaş. 2. Yumuşak, sakin, iyi huylu.
Kadim :	Arapça	Erkek	Eski.
Kadir :	Arapça	Erkek	1. Kuvvetli, güçlü, kudret sahibi. 2. Değer, onur, kıymet, şeref. 3. Allah’ın adlarındandır.
Kadire :	Arapça	Kız	Güçlü, kuvvetli.
Kadrettin :	Arapça	Erkek	Dinin kudreti, gücü.
Kadri :	Arapça	Erkek	Değer, kıymet, onurla ilgili.
Kadrihan :	Arapça +Türkçe	Erkek	Değerli, saygın hükümdar.
Kafar :	Türkçe	Erkek	Arkadaş, dost.
Kağan :	Türkçe	Erkek	1. Hanların hanı, hükümdar. 2. Tarihte Çin ve Moğol hükümdarlarına verilen ad.
Kahir :	Arapça	Erkek	1. Üstün gelen, ezen, ezici. 2. Kahreden, zorlayan. 3. Yok eden.
Kahraman :	Farsça	Erkek	1. Yiğit, cesur. 2. Bir olayın, serüvenin başlıca kişisi. 3. Sessiz, yumuşak kimse.
Kaim :	Arapça	Erkek	1. Birinin yerine geçen. 2. Bir işte sebat eden, direnen. 3. Ayakta duran.
Kakınç :	Türkçe	Erkek	1. Öfke, kızgınlık, sitem. 2. Vurma, vuruş. 3. Harekete geçiş, ayağa kalkış.
Kala :	Arapça	Erkek	1. Kale, hisar. 2. (T.) Atmaca.
Kalagay :	Türkçe	Erkek	Al, kırmızı renk.
Kalender :	Farsça	Erkek	Gösterişsiz, sade yaşamaktan yana olan alçak gönüllü kimse.
Kalgay :	Türkçe	Erkek	1. İzci kumandanı. 2. Tarihte Kırım veliahdına verilen san.
Kalkan :	Türkçe	Erkek	1. Ok, kılıç vb.nden korunmak için savaşçıların kullandığı korunmalık. 2. Koruyucu
Kalmık :	Türkçe	Erkek	bk. Kalmuk
Kalmuk :	Türkçe	Erkek	1. Göz kapağı. 2. Tüylü yün kumaş. 3. Asya’da eski bir Moğol kabilesinin adı.
Kam :	Türkçe	Erkek	1. Hekim. 2. Düşünür.
Kamacı :	Türkçe	Erkek	Top kaması yapan veya onaran kimse.
Kaman :	Türkçe	Erkek	Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Kamanbay :	Türkçe	Erkek	Saygın, değerli kimse.
Kamar :	Türkçe	Erkek	Hekim, doktor.
Kambay :	Türkçe	Erkek	Hekim, tabip.
Kamber :	Arapça	Erkek	1. Hz. Ali'nin sadık kölesi. 2. Bir eve çok gelen kimse.
Kamer :	Arapça	Kız	Ay.
Kamertab :	Arapça +Farsça	Kız	1. Aydınlık, ışık. 2. Ay ışığı, mehtap.
Kamet :	Arapça	Erkek	1. Boy, boy bos, endam. 2. Camilerde namaza kalkmak için okunan iç ezan. 3. Ses, gürültü.
Kâmil :	Arapça	Erkek	1. Olgun, yetkin kimse. 2. Kültürlü, bilgili, bilgin. 3. Bütün, tam, eksiksiz.
Kâmile :	Arapça	Kız	1. Olgun, yetkin kimse. 2. Kültürlü, bilgili. 3. Bütün, tam, eksiksiz.
Kâmran :	Farsça	Kız	İsteğine kavuşmuş olan, mutlu.
Kamu :	Türkçe	Erkek	1. Bütün, hep. 2. Halk.
Kâmuran :	Farsça	Erkek	bk. Kâmran
Kanağan :	Türkçe	Erkek	Çabuk inanan, kanan.
Kanak :	Türkçe	Erkek	Çabuk aldanan, saf.
Kanat :		Erkek	1. Kuşlarda ve böceklerde uçmayı sağlayan organ. 2. Yan, taraf.
Kanbay :	Türkçe	Erkek	Kanmış, doymuş, varlıklı kimse.
Kanber :	Arapça	Erkek	bk. Kamber
Kandemir :	Türkçe	Erkek	Güçlü soydan gelen kimse.
Kaner :	Türkçe	Erkek	Soyu yiğit olsn kimse.
Kanık :	Türkçe	Erkek	İnanç, kanı.
Kanıkor :	Türkçe	Erkek	Ateşli, canlı yaradılışta olan kimse.
Kanıt :	Türkçe	Erkek	Bir şeyin doğruluğu, gerçekliği konusunda kanı verici belge, delil.
Kani :	Arapça	Erkek	1. Kanaat eden, fazlasını istemeyen. 2. İnanmış, kanmış.
Kâni :	Arapça	Erkek	Dokunaklı, iğneli söz söyleyen.
Kanpolat :	Türkçe +Fat.	Erkek	Yiğit, kahraman kimse.
Kanpulat :	Türkçe +Farsça	Erkek	bk. Kanpolat
Kansu :	Türkçe	Erkek	Soyu su gibi saf ve temiz olan.
Kansun :	Türkçe	Erkek	“Kansın, inansın“ anlamında kullanılan bir ad.
Kanturalı :	Türkçe	Erkek	Zengin yaşayan.
Kantürk :	Türkçe	Erkek	Türk soyundan gelen.
Kanun :	Arapça	Erkek	1. Yasa. 2. Geçerli olan kural.
Kanver :	Türkçe	Erkek	“Canlılık kat“ anlamında kullanılan bir ad.
Kapagan :	Türkçe	Erkek	1. Çokça kapan, alan. 2. 691-716 Yılları arasında hüküm sürmüş olan Göktürk kağanı.
Kapar :	Türkçe	Erkek	1. Akıl. 2. Ruh.
Kapçak :	Türkçe	Erkek	1. Kale kuşatmasında duvara çakılmış büyük çember. 2. Bayrak.
Kapkın :	Türkçe	Erkek	Uygun, düzenli.
Kaplan :	Türkçe	Erkek	Kedigillerden, enine siyah çizgili, koyu sarı postu olan çevik ve yırtıcı hayvan.
Kaptan :	İt.	Erkek	Gemi yönetimiyle görevli en yüksek görevli.
Kara :	Türkçe	Erkek	1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karaalp :	Türkçe	Erkek	Esmer, kara yağız yiğit.
Karabaş :	Türkçe	Erkek	1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karabatak :	Türkçe	Erkek	1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karabay :	Türkçe	Erkek	Esmer, yağız kimse.
Karabet :	Arapça	Erkek	Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karabey :	Türkçe	Erkek	Esmer, yağız bey.
Karaboğa :	Türkçe	Erkek	Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabörü :	Türkçe	Erkek	İşini iyi bilen esmer kimse.
Karabudun :	Türkçe	Erkek	Esmer milletten olan.
Karabuğday :	Türkçe	Erkek	Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karabuğra :	Türkçe	Erkek	Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karabulut :	Türkçe	Erkek	Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karabükey :	Türkçe	Erkek	Güçlü güreşçi.
Karaca :	Türkçe	Kız	1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karacabey :	Türkçe	Erkek	1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karacakurt :	Türkçe	Erkek	Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karacan :	Türkçe +Farsça	Erkek	Esmer kimse.
Karacı :	Türkçe	Erkek	1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karaçar :	Türkçe	Erkek	Kötü ruhlar.
Karaçay :	Türkçe	Erkek	Bir Türk kavminin adı.
Karaçelik :	Türkçe	Erkek	Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karadağ :	Türkçe	Erkek	Bulutlarla kaplı dağ.
Karadeniz :	Türkçe	Erkek	Türkiye'nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karadoğan :	Türkçe	Erkek	Esmer olarak dünyaya gelen.
Karaduman :	Türkçe	Erkek	Siyah duman.
Karadut :	Türkçe +Farsça	Kız	Siyah renkli dut.
Karaer :	Türkçe	Erkek	Kara yağız, esmer yiğit.
Karagöz :	Türkçe	Kız	1. Kara gözlü kimse. 2. Şakacı, hoşsohbet kimse. 3. Halk tiyatrosunda Hacivat'ın muhatabı, oyun arkadaşı.
Karagöz :	Türkçe	Erkek	1. Kara gözlü kimse. 2. Şakacı, hoşsohbet kimse. 3. Halk tiyatrosunda Hacivat'ın muhatabı, oyun arkadaşı
Karahan :	Türkçe	Erkek	Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karakalpak :	Türkçe	Erkek	Orta Asya'da yaşayan bir Türk boyu.
Karakan :	Türkçe	Erkek	Bir tür dağ ağacı.
Karakaş :	Türkçe	Erkek	Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karakız :	Türkçe	Kız	Esmer kız.
Karakoca :	Türkçe	Erkek	1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karakoç :	Türkçe	Erkek	Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karakoyun :	Türkçe	Erkek	Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karakucak :	Türkçe	Erkek	1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karakurt :	Türkçe	Erkek	Deneyimli esmer kimse.
Karakuş :	Türkçe	Erkek	Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karaman :	Türkçe	Erkek	1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karamık :	Türkçe	Erkek	bk. Karamuk
Karamuk :	Türkçe	Erkek	Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karamut :	Türkçe	Erkek	Kara baht, kötü şans.
Karamürsel :	Türkçe	Erkek	1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karan :	Türkçe	Erkek	1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karanalp :	Türkçe	Erkek	Kara yağız, kahraman yiğit.
Karanbay :	Türkçe	Erkek	Kahraman, yürekli kimse.
Karanfil :	Arapça	Kız	Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karaoğlan :	Türkçe	Erkek	Esmer renkli çocok.
Karaörs :	Türkçe	Erkek	Kuvveti, güçlü kimse.
Karasal :	Türkçe	Erkek	Kara ile ilgili.
Karasu :	Türkçe	Erkek	Ağır akan su.
Karasungur :	Türkçe	Erkek	Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karasüyek :	Türkçe	Erkek	Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karaşın :	Türkçe	Erkek	Esmer.
Karatan :	Türkçe	Erkek	Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karataş :	Türkçe	Erkek	Siyah taş, hacerülesvet.
Karatay :	Türkçe	Erkek	Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karatün :	Türkçe	Erkek	Karanlık gece.
Karayağız :	Türkçe	Erkek	Koyu esmer kimse.
Karayel :	Türkçe	Erkek	Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karcan :	Türkçe +Farsça	Erkek	bk. Karacan
Kardan :	Türkçe	Kız	Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Kardelen :	Türkçe	Kız	Baharın müjdecisi bir çiçek.
Kardeş :	Türkçe	Erkek	1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karel :	İbr.	Kız	1. Allah’ın kuzusu. 2. Allah’a sunulan, sunak; adak.
Kargı :	Türkçe	Erkek	1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Kargın :	Türkçe	Erkek	1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Kargınalp :	Türkçe	Erkek	Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karhan :	Türkçe	Erkek	bk. Karahan
Karık :	Türkçe	Erkek	1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karındaş :	Türkçe	Erkek	Kardeş.
Karlık :	Türkçe	Erkek	Kar kuyusu.
Karlu :	Türkçe	Erkek	Karlı.
Karluk :	Türkçe	Erkek	Türk boylarından biri.
Karlukhan :	Türkçe	Erkek	Karluk boyunun hanı.
Karsel :	Türkçe +Arapça	Kız	Karın erimesiyle oluşan sel.
Kartal :	Türkçe	Erkek	Kartalgillerden, çok güçlü, iri, yırtıcı kuş.
Kartay :	Türkçe	Erkek	Yaşlı, pir.
Kartekin :	Türkçe	Erkek	Kar gibi saf, temiz kimse.
Karyağdı :	Türkçe	Kız	Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Kasal :	Türkçe	Erkek	Kibir, gurur, övünme.
Kasar :	Türkçe	Erkek	Hatır, gönül.
Kasım :	Arapça	Erkek	1. Ayıran, bölen, taksim eden. 2. Kırıcı, ezici, ufaltıcı.
Kasırga :	Türkçe	Erkek	1. Şiddetli fırtına. 2. Duyguların patlak verişi, büyük heyecan, coşku.
Kâşif :	Arapça	Erkek	Bulan, keşfeden, bulucu.
Kaşka :	Türkçe	Erkek	Şakacı, neşeli kimse.
Katı :	Türkçe	Erkek	1. Çok, pek, fazla, yeğin. 2. Ağır. 3. Haşin, sert, kırıcı.
Katıhan :	Türkçe	Erkek	Sert, kırıcı hükümdar.
Kâtibe :	Arapça	Kız	Kadın sekreter, kadın kâtip.
Kâtip :	Arapça	Erkek	Yazan, yazıcı, usta yazıcı.
Katun :	Türkçe	Kız	bk. Kadın
Kavas :	Arapça	Erkek	1. Oklu asker. 2. Ok yapan, okçu.
Kavçın :	Türkçe	Erkek	Konuk, misafir.
Kavruk :	Türkçe	Erkek	1. Dertli, acı çeken. 2. Sevdalı, âşık.
Kavurt :	Türkçe	Erkek	Heybetli, gösterişli, cesur, yiğit, kahraman.
Kavurtbey :	Türkçe	Erkek	Heybetli, gösterişli, cesur, yiğit, kahraman bey.
Kavurthan :	Türkçe	Erkek	Heybetli, gösterişli, cesur, yiğit, kahraman hükümdar.
Kavvas :	Arapça	Erkek	bk. Kavas
Kay :	Türkçe	Erkek	Yağmur, sağanak.
Kaya :	Türkçe	Erkek	Büyük ve sert taş kütlesi.
Kayaalp :	Türkçe	Erkek	Kaya gibi güçlü yiğit.
Kayacan :	Türkçe +Farsça	Erkek	Canı kaya gibi güçlü olan.
Kayaer :	Türkçe	Erkek	Kaya gibi güçlü kimse.
Kayagün :	Türkçe	Erkek	Kaya gibi güçlü ve yakışıklı kimse.
Kayahan :	Türkçe	Erkek	Kaya gibi güçlü hükümdar.
Kayan :	Türkçe	Erkek	1. Akarsu, sel. 2. Yassı, düz, kat kat oluşmuş taşlar.
Kayansel :	Türkçe +Arapça	Erkek	Sel gibi taşan, coşan kimse.
Kayar :	Türkçe	Erkek	Gurur.
Kayaş :	Türkçe	Erkek	Akraba, hısım.
Kayatimur :	Türkçe	Erkek	Kaya ve demir gibi sert, güçlü kimse.
Kayatürk :	Türkçe	Erkek	Kaya gibi sert Türk.
Kaygısız :	Türkçe	Erkek	Endişesiz, hiçbir şeye aldırış etmeyen.
Kaygusuz :	Türkçe	Erkek	bk. Kaygısız
Kayhan :	Türkçe	Erkek	bk. Kayıhan
Kayı :	Türkçe	Erkek	1. Yağmur, sağanak, bora. 2. Sağlam, güçlü, sert.
Kayıbay :	Türkçe	Erkek	Sağlam, güçlü, sert kimse.
Kayıhan :	Türkçe	Erkek	Güçlü hükümdar.
Kayın :	Türkçe	Erkek	1. Kayıngillerderı, kışın yaprak döken, güzel görünüşlü orman ağacı. 2. Kardeş, hısım, akraba.
Kayıt :	Türkçe	Erkek	1. Araç, eşya. 2. Saban. 3. İş, güç. 4. Kış için ayrılan yiyecek.
Kayıtmış :	Türkçe	Erkek	Geri dönmüş, geri gelmiş, vazgeçmiş.
Kaymak :	Türkçe	Kız	1. Sütün yüzünde toplanan yağlı katman 2. En seçkin, en güzel.
Kaymas :	Türkçe	Erkek	bk. Kaymaz
Kaymaz :	Türkçe	Erkek	Yılmayan, azimli, cesur.
Kaynak :	Türkçe	Erkek	1. Bir suyun çıktığı yer. 2. Neşe, sevinç. 3. Eğlendirici, neşeli kimse.
Kaynar :	Türkçe	Erkek	bk. Kaynak
Kaynarkan :	Türkçe	Erkek	Coşkulu, hareketli kimse.
Kayra :	Türkçe	Erkek	Büyük bir kimseden gelen iyilik, ihsan.
Kayraalp :	Türkçe	Erkek	İyiliksever yiğit.
Kayrabay :	Türkçe	Erkek	İyiliksever, saygın kimse.
Kayrahan :	Türkçe	Erkek	İyiliksever hükümdar.
Kayral :	Türkçe	Erkek	Kayrılan, himaye edilen kimse.
Kayran :	Türkçe	Erkek	1. Orman içindeki ağaçsız alan. 2. Kayan yer. 3. İnce çakıllı, kumlu toprak.
Kayser :	Arapça	Erkek	1. Eski Roma ve Bizans İmparatorlarının sanı. 2. Hükümdar.
Kayyum :	Arapça	Erkek	Ezelî ve ebedî olan, değişmeyen.
Kazak :	Türkçe	Erkek	1. Göçebe, akıncı. 2. Rusya'da yaşayan bir Türk kavmi. 3. Genç, taze. 4. İnatçı.
Kazakhan :	Türkçe	Erkek	İnatçı hükümdar.
Kazan :	Türkçe	Erkek	Olumlu etkiler bırakan kimse.
Kazanhan :	Türkçe	Erkek	Olumlu etkiler bırakan hükümdar.
Kazgan :	Türkçe	Erkek	bk. Kazan
Kâzım :	Arapça	Erkek	Öfkesini, hırsını yenebilen kimse.
Kebir :	Arapça	Erkek	1. Büyük, ulu. 2. Çocukluktan çıkmış genç. 3. Yaşça büyük, yaşlı.
Kebire :	Arapça	Kız	1. Büyük, ulu. 2. Çocukluktan çıkmış genç. 3. Yaşça büyük, yaşlı. 4. Büyük günah.
Kebuter :	Farsça	Kız	Güvercin.
Kekik :	Türkçe	Kız	Güzel kokulu bir bitki.
Keklik :	Türkçe	Kız	1. Güvercin büyüklüğünde, eti için avlanan, tüyü boz, ayakları ve gagası kırmızı renkte, beğenilen bir kuş 2. Alımlı, güzel kadın.
Kelâmi :	Arapça	Erkek	Söze ilişkin, sözle ilgili.
Kelebek :	Türkçe	Kız	1. Vücudu, kanatları ince pullarla ve türlü renklerle örtülü, dört kanatlı, çok sayıda türü olan böcek. 2. Narin, zarif kadın.
Keleş :	Türkçe	Erkek	1. Güzel, yakışıklı kimse. 2. Yiğit, cesur, bahadır.
Keleşbay :	Türkçe	Erkek	1. Güzel, yakışıklı kimse. 2. Yiğit, cesur, bahadır kimse.
Keleşhan :	Türkçe	Erkek	1. Güzel, yakışıklı hükümdar. 2. Yiğit, cesur, bahadır hükümdar.
Keleştimur :	Türkçe	Erkek	1. Güzel, yakışıklı, güçlü kimse. 2. Yiğit, cesur, bahadır.
Kemal :	Arapça	Erkek	1. Bilgi ve erdem bakımından olgunluk, yetkinlik, erginlik, eksiksizlik. 2. En yüksek değer.
Kemalettin :	Arapça	Erkek	Dinin olgunluğu, eksiksizliği ve değeri.
Kemandar :	Farsça	Erkek	Yay tutan, yay tutucu.
Kemter :	Farsça	Erkek	1. Daha aşağı, daha değersiz. 2. Tam olmayan, eksik.
Kenan :	İbr.	Erkek	1. Vaat edilmiş ülke. 2. Cennet. 3. Hazreti Yakup'un ülkesi, Filistin.
Kent :	Soğd.	Erkek	Şehir, kasaba.
Kenter :	Soğd. +Türkçe	Erkek	Şehirli, kentli.
Kepez :	Türkçe	Erkek	1. Yüksek dağ. 2. Mağara. 3. Gelin başlığı. 4. Kuşların başındaki uzun tüyler.
Keramet :	Arapça	Kız	1. Bağış. 2. Ağırlama, ikram. 3. Ermişçe yapılan iş, hareket veya söz.
Keramet :	Arapça	Erkek	1. Bağış. 2. Ağırlama, ikram. 3. Ermişçe yapılan iş, hareket veya söz
Keramettin :	Arapça	Erkek	Dinin kerameti, doğaüstü gücü.
Kerami :	Arapça	Erkek	bk. Kirami
Kerem :	Arapça	Erkek	1. Soyluluk. 2. Cömertlik, el açıklığı, bağış.
Keremşah :	Arapça +Farsça	Erkek	Eli açık, cömert şah.
Kerim :	Arapça	Erkek	1. Cömert, eli açık. 2. Ulu, büyük.
Keriman :	Arapça +Farsça	Kız	Eli açıklar, cömertler.
Kerime :	Arapça	Kız	Cömert, eli açık.
Kerimhan :	Arapça +Türkçe	Erkek	Eli açık, cömert hükümdar.
Kerman :	Farsça	Erkek	bk. Kirman
Kervan :	Farsça	Erkek	Uzak yerlere yolcu ve ticaret eşyası taşıyan yük. hayvanı katar.
Kesek :	Türkçe	Erkek	1. Bel, çapa veya sabanın topraktan kaldırdığı iri parça. 2. Çimen yapmak için üzerindeki otuyla birlikte çıkarılmış çayır parçası.
Kesim :	Türkçe	Erkek	1. İki taraf arasındaki kararlaştırılan şey. 2. Biçim, endam, boy bos. 3. Bölüm, parça. 4. Yeryüzündeki sel yarıntıları. 5. Ürün kaldırma mevsimi.
Keskin :	Türkçe	Erkek	1. Etkili, sert. 2. Görevini iyi yapan. 3. Azgın.
Keskinay :	Türkçe	Erkek	Etkili, görevini iyi yapan kimse.
Keskinel :	Türkçe	Erkek	Etkili ve sert kişilikli kimse.
Keşfi :	Arapça	Erkek	1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Kete :	Türkçe	Erkek	Düğün armağanı.
Keven :	Türkçe	Erkek	1. Kimi türlerinden kitre denilen zamk çıkarılan dikenli bir çalı. 2. Bir tür kahve.
Kevkep :	Arapça	Erkek	Yıldız.
Kevnî :	Arapça	Erkek	Var olmayla, varlıkla ilgili.
Kevser :	Arapça	Kız	1. Cennette bir havuzun adı. 2. Kur’an-ı Kerim’in bir suresi. 3. Maddi ve manevi çokluk, kalabalık. 4. Cennette bulunduğuna inanılan bir ırmak.
Key :	Farsça	Erkek	İran’da efsanevi Keyyaniler Hanedanı'nın padişahlarına verilen unvan.
Keyfi :	Arapça	Erkek	İsteğe bağlı olan, bir kurala bir düzene bağlı olmayan.
Keyhan :	Farsça	Erkek	Dünya.
Kezban :	Farsça	Kız	Kâhya kadın, bir daireyi idare eden kadın.
Kezer :	Türkçe	Erkek	Kahraman.
Keziban :	Farsça	Kız	bk. Kezban.
Kılavuz :	Türkçe	Erkek	Yol gösteren, rehber.
Kılıç :	Türkçe	Erkek	Uzun, düz veya eğri, ucu sivri, bir veya her iki yüzü keskin, kın içinde bele takılan, çelikten silah.
Kılıçal :	Türkçe	Erkek	“Kılıç takın, kuşan“ anlamında kullanılan bir ad.
Kılıçalp :	Türkçe	Erkek	Kılıç gibi keskin yiğit.
Kılıçaslan :	Türkçe	Erkek	Kılıç gibi keskin, yürekli kimse.
Kılıçbay :	Türkçe	Erkek	Kılıç gibi keskin kimse.
Kılıçel :	Türkçe	Erkek	Eli kılıç gibi etkili olan kimse.
Kılıçhan :	Türkçe	Erkek	Kılıç gibi keskin hükümdar.
Kılınç :	Türkçe	Erkek	Davranış, yaradılış, huy.
Kımız :	Türkçe	Erkek	Kısrak sütünden yapılan bir içki.
Kın :	Türkçe	Erkek	Bıçak, kılıç gibi kesici araçların kabı.
Kınalp :	Türkçe	Erkek	Kın-alp.
Kınay :	Türkçe	Erkek	Çok çalışan, etkin, faal.
Kınayman :	Türkçe	Erkek	Çalışkan, etkin kimse.
Kınaytürk :	Türkçe	Erkek	Çok çalışan, etkin, faal Türk.
Kınel :	Türkçe	Erkek	Çok çalışan, etkin, faal kimse.
Kınık :	Türkçe	Erkek	1. Kaynak, memba. 2. İstek, arzu, gayret. 3. Obur. 4. Oğuzların 24 boyundan biri.
Kınıkaslan :	Türkçe	Erkek	Gayretli, çabalayan kimse.
Kınış :	Türkçe	Erkek	İstek, arzu, heves.
Kıpçak :	Türkçe	Erkek	XI-XV. yüzyıllarda, Ural dağlarıyla Volga ırmağı arasında yaşamış bir Türk boyu.
Kıraç :	Türkçe	Erkek	Bitek olmayan, verimsiz veya sulanmayan yer.
Kıralp :	Türkçe	Erkek	Ak saçlı ve sakallı, yaşlı yiğit.
Kıran :	Türkçe	Erkek	1. Çevre, kıyı, kenar. 2. Ufuk. 3. Tepe, yamaç, bayır.
Kıranalp :	Türkçe	Erkek	Düşmanı bozguna uğratan yiğit.
Kıraner :	Türkçe	Erkek	Düşmani bozguna uğratan kimse.
Kırat :	Arapça	Erkek	1. Elmas, zümrüt gibi değerli taşların tartısında kullanılan ölçü birimi. 2. Nitelik, değer.
Kıratlı :	Arapça +Türkçe	Erkek	Değerli, nitelikli.
Kıray :	Türkçe	Erkek	1. Genç, delikanlı. 2. Ürün vermeyen arazi. 3. Eşkıya, yol kesen.
Kırbay :	Türkçe	Erkek	Yaşlı, ak sakallı kimse.
Kırboğa :	Türkçe	Erkek	Güçlü, kuvetli yaşlı kimse.
Kırbörü :	Türkçe	Erkek	Yaşlı, ak sakallı deneyimli kimse.
Kırca :	Türkçe	Erkek	1. Dolu. 2. Ufak ve sert taneli kar. 3. Bora, rüzgârla karışık yağmur.
Kırçiçek :	Türkçe	Kız	Kır çiçeği.
Kırdar :	Türkçe	Erkek	Ölçülü davranış, sakınganlık.
Kırdarlı :	Türkçe	Erkek	Ölçülü, sakıngan kimse.
Kırgız :	Türkçe	Erkek	1. Gezici, gezgin. 2. Çoğunlukla Kırgızistan'da toplu durumda yaşayan, Türk soyundan gelen bir halk.
Kırhan :	Türkçe	Erkek	Yaşlı, ak sakallı hükümdar.
Kırman :	Türkçe	Erkek	Saçlarına ak düşmüş adam.
Kırtay :	Türkçe	Erkek	Saçlarona ak düşmüş kimse.
Kırteke :	Türkçe	Erkek	Saçlarına ak düşmüş kimse.
Kısmet :	Arapça	Kız	Allah’ın herkese uygun gördüğü yaşama durumu, nasip, kader.
Kısmet :	Arapça	Erkek	Allah'ın herkese uygun gördüğü yaşama durumu, nasip, kader.
Kıvanç :	Türkçe	Erkek	Övünç, iftihar.
Kıvançer :	Türkçe	Erkek	Övünen, iftihar eden kimse.
Kıvançlı :	Türkçe	Erkek	Kıvanç duyan, sevinçli.
Kıvılcım :	Türkçe	Erkek	1. Yanmakta olan bir maddeden sıçrayan küçük ateş parçası. 2. Harekete geçiren etken.
Kıyam :	Arapça	Erkek	Kalkma, ayağa kalkma.
Kıyan :	Türkçe	Erkek	Dağdan hızla inen sel.
Kıyas :	Arapça	Erkek	1. Tutma, denk sayma. 2. Karşılaştırma, oranlama.
Kıymet :	Arapça	Kız	1. Değer. 2. Değerli, nitelikli.
Kızan :	Türkçe	Erkek	Çocuk, delikanlı.
Kızgın :	Türkçe	Erkek	1. Çok ısınmış, ısıtılmış. 2. Kızmış olan, öfkeli.
Kızgınbey :	Türkçe	Erkek	Öfkeli, kızmış bey.
Kızgınok :	Türkçe	Erkek	Kızmış, öfkelenmiş kimse.
Kızgınyiğit :	Türkçe	Erkek	Kızmış, öfkelenmiş yiğit kimse.
Kızhanım :	Türkçe	Kız	Az bulunur hanımefendi.
Kızık :	Türkçe	Erkek	1. Öfkeli, sert, kırıcı. 2. İstek, heves, arzu.
Kızıl :	Türkçe	Erkek	1. Parlak kırmızı renk. 2. Altın, para.
Kızılaslan :	Türkçe	Erkek	Altın gibi yüreği olan cesur kimse.
Kızılateş :	Türkçe	Erkek	Çok iyi yanan ateş.
Kızılbars :	Türkçe	Erkek	bk. Kızılpars
Kızılboğa :	Türkçe	Erkek	Güçlü, kuvvetli kimse.
Kızılbörü :	Türkçe	Erkek	Güçlü, kuvvetli, deneyimli kimse.
Kızılelma :	Türkçe	Erkek	Yeryüzündeki Türklerin birleşip kuracakları ideal ülke veya bütün Türklerin bir araya geleceği ülküsü.
Kızılkurt :	Türkçe	Erkek	Deneyimli, yaşlı kimse.
Kızıltuğ :	Türkçe	Erkek	Kırmızı tuğ.
Kızıltunç :	Türkçe	Erkek	Krmızı tunç.
Kızılyalım :	Türkçe	Erkek	Kızıl ateş.
Kızımay :	Türkçe	Kız	“Kızım ay gibi parlak ve güzeldir“ anlamında kullanılan bir ad.
Kızkına :	Türkçe	Kız	Küçük kız.
Kibar :	Arapça	Kız	1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu. 4. Büyükler, ulular.
Kibare :	Arapça	Kız	1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Kiçi :	Türkçe	Erkek	Küçük.
Kiçialp :	Türkçe	Erkek	Küçük yiğit.
Kiçihan :	Türkçe	Erkek	Küçük hükümdar.
Kiçkinebike :	Türkçe	Kız	Küçük hanım.
Kifaye :	Arapça	Kız	bk. Kifayet
Kifayet :	Arapça	Kız	1. Yetişme, el verme, kâfi gelme. 2. Bir işi yapabilecek nitelikte olma.
Kimya :	Arapça	Kız	1. Maddelerin temel yapılarını, bileşimlerini, vb.ni inceleyen bilim. 2. Üstün nitelikler taşıyan, çok değerli.
Kinaş :	Türkçe	Erkek	Bir iş üzerinde konuşma, danışma.
Kinyas :		Erkek	Geniş yüzlü kimse.
Kip :	Türkçe	Erkek	1. Uygun, uyumlu, idareli. 2. Sağlam, dayanıklı. 3. Şık, zarif, biçimli. 4. Kullanışlı.
Kipcan :	Türkçe +Farsça	Erkek	Canlı, dayanıklı, sağlam kimse.
Kipkurt :	Türkçe	Erkek	Canlı, dayanıklı, sağlam, deneyimli, yaşlı kimse.
Kiram :	Arapça	Erkek	1. Soylular. 2. Eli açıklar, cömertler.
Kiramettin :	Arapça	Erkek	Dinin uluları, soyluları.
Kirami :	Arapça	Erkek	1. Cömertlere, eli açıklara özgü. 2. Soylular, ulular, şereflilerle ilgili.
Kiraz :	Yun.	Kız	Gülgillerden bir meyve ağacı ve bu ağacın etli, sulu, tek çekirdekli, kırmızı renkli meyvesi.
Kirman :	Farsça	Erkek	Hisar, kale.
Kirmanşah :	Farsça	Erkek	Kale hükümdarı.
Kişi :	Türkçe	Erkek	1. Kimse, insan. 2. Sahip. 3. Koca, eş.
Kişihan :	Türkçe	Erkek	Hükümdar olan kimse.
Koca :	Türkçe	Erkek	1. Yaşlı, ihtiyar. 2. Büyük, ulu, yüce.
Kocaalp :	Türkçe	Erkek	Yaşlı, ulu yiğit.
Kocabaş :	Türkçe	Erkek	Yaşlı, saygın kimse.
Kocabey :	Türkçe	Erkek	Yaşlı, ihtiyar bey.
Kocademir :	Türkçe	Erkek	Güçlü kuvvetli ihtiyar kimse.
Kocagöz :	Türkçe	Erkek	Gözleri büyük kimse.
Kocaman :	Türkçe	Erkek	Çok iri, büyük.
Kocataş :	Türkçe	Erkek	Büyük taş.
Kocatay :	Türkçe	Erkek	Yaşlı kimse.
Kocatürk :	Türkçe	Erkek	Büyük, saygın Türk.
Kocaün :	Türkçe	Erkek	Meşhur, ünlü kimse.
Koç :	Türkçe	Erkek	1. Damızlık erkek koyun. 2. Sağlıklı, gürbüz genç erkek. 3. Kahraman.
Koçak :	Türkçe	Erkek	1. Cömert, eli açık. 2. Yiğit, kahraman. 3. Becerikli.
Koçakalp :	Türkçe	Erkek	Cömert, kahraman yiğit.
Koçaker :	Türkçe	Erkek	Cömert, kahraman kimse.
Koçaş :	Türkçe	Erkek	1. Kılavuz, rehber. 2. Yağmur bulutu.
Koçay :	Türkçe	Erkek	Koç gibi güçlü.
Koçer :	Türkçe	Erkek	Sağlıklı, yürekli kimse.
Koçhan :	Türkçe	Erkek	Güçlü, kuvvetli hükümdar.
Koçkan :	Türkçe	Erkek	Yiğit, yürekli soydan gelen.
Koçkar :	Türkçe	Erkek	1. Dövüş için yetiştirilmiş iri boynuzlu koç. 2. Yaban koyunu.
Koçsoy :	Türkçe	Erkek	Güçlü ve kuvvetli bir soydan gelen kimse.
Koçtuğ :	Türkçe	Erkek	Güçlü kuvvetli savaşçı kimse.
Koçtürk :	Türkçe	Erkek	Güçlü, kuvvetli Türk.
Koçu :	Türkçe	Erkek	1. Gelin arabası. 2. Çukur oyuk yer, hendek.
Koçubey :	Türkçe	Erkek	Koçu arabasını kullanan kişi.
Koçyiğit :	Türkçe	Erkek	Yürekli, cesur, kahraman kimse.
Kolat :	Türkçe	Erkek	“Yardım et, yardımcı ol“ anlamında kullanılan bir ad.
Kolçak :	Türkçe	Erkek	1. Yiğit, mert, yürekli, koçak. 2. Kola geçirilen kolluk.
Koldan :	Türkçe	Erkek	Kurala uygun, normal.
Koldaş :	Türkçe	Erkek	1. Bir işi birlikte yapan kimseler, ortak. 2. Yardımcı, arkadaş.
Koman :	Türkçe	Erkek	Umut.
Komutan :	Türkçe	Erkek	Bir asker topluluğunun başı, kumandan.
Konak :	Türkçe	Erkek	1. Konuk, misafir. 2. Konuk olunan yer.
Konca :	Farsça	Kız	bk. Gonca
Koncagül :	Farsça	Kız	bk. Goncagül
Konçuy :	Türkçe	Kız	Prenses.
Kongar :	Türkçe	Erkek	bk. Kongur
Kongarata :	Türkçe	Erkek	Kumral kimse.
Kongur :	Türkçe	Erkek	Sarı ile siyah karışımı bir renk, koyu kumral, kestane rengi.
Konguralp :	Türkçe	Erkek	Kumral yiğit.
Konuk :	Türkçe	Erkek	Misafir.
Konur :	Türkçe	Erkek	1. Açık san, boz, bozla sarı arası renk. 2. Yanık kırmızı, yağızımsı al. 3. Kimseyi beğenmeyen, gururlu, kibirli. 4. Kahraman, yiğit. 5. Süslü, çalımlı, şık, kurumlu. 6. İnatçı, aksi.
Konuralp :	Türkçe	Erkek	Gururlu, kibirli yiğit kimse.
Konurata :	Türkçe	Erkek	Gururlu, kibirli kimse.
Konurbey :	Türkçe	Erkek	Kahraman, yiğit bey.
Konuröz :	Türkçe	Erkek	Kahraman, yiğit kimse.
Kopan :	Türkçe	Erkek	1. Zafer kazanan. 2. Ortaya çıkan, harekete geçen.
Koparal :	Türkçe	Erkek	“Kopar ve al“ anlamında kullanılan bir ad.
Kopuz :	Türkçe	Erkek	1. Boğaz, dar yer. 2. Ozanların çaldığı eski bir telli Türk sazı.
Kor :	Türkçe	Erkek	1. İyice yanarak ateş durumuna gelmiş kömür veya odun parçası. 2. Kırmızı. 3. Sıra, dizi, altın dizisi. 4. Dere.
Kora :	Türkçe	Erkek	1. Eski. 2. Anahtar. 3. Karda açılan ince yol. 4. Olgunlaşmamış üzüm, koruk.
Koral :	Türkçe	Erkek	Sınır muhafizı.
Koralp :	Türkçe	Erkek	Ateşli, canlı, hareketli yiğit.
Koraltan :	Türkçe	Erkek	Ateşli, canlı, hareketli hükümdar.
Koramaz :	Türkçe	Erkek	Kimseyi beğenmeyen, mağrur kimse.
Koraslan :	Türkçe	Erkek	Ateşli, canlı, hareketli yiğit kimse.
Koray :	Türkçe	Erkek	Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Korçak :	Türkçe	Erkek	Heykel.
Korçan :	Türkçe	Erkek	Çağlayan.
Korday :	Türkçe	Erkek	Kuğu kuşu.
Korgan :	Türkçe	Erkek	Kale, hisar.
Korhan :	Türkçe	Erkek	Ateşli, canlı, güçlü hükümdar.
Korkan :	Türkçe	Erkek	Kor gibi ateşli, dinamik, hareketli soydan gelen kimse.
Korkmaz :	Türkçe	Erkek	Hiçbir şeyden korkmayan, yılmayan, cesur.
Korkut :	Türkçe	Erkek	1. Büyük dolu tanesi. 2. Cin, şeytan gibi hayalî yaratıklar. 3. Korkusuz, yavuz, heybetli.
Korkutalp :	Türkçe	Erkek	Korkusuz, yavuz, heybetli yiğit.
Korkutata :	Türkçe	Erkek	Korkusuz, yavuz, heybetli ata.
Korman :	Türkçe	Erkek	Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Kortak :	Türkçe	Erkek	Güzel, gösterişli, endamlı.
Korucu :	Türkçe	Erkek	Orman vb. bekçisi.
Koryak :	Türkçe	Erkek	“Odun veya kömürü kor duruma gelinceye kadar yak“ anlamında kullanılan bir ad.
Koryürek :	Türkçe	Erkek	Ateş gibi sıcak yüreği olan.
Koşal :	Türkçe	Erkek	“Koş ve al“ anlamında kullanılan bir ad.
Koşuk :	Türkçe	Erkek	Koşma, şiir, türkü.
Koşukhan :	Türkçe	Erkek	Bir arada olan hükümdarlar.
Koşuktekin :	Türkçe	Erkek	Bir araya gelmiş hükümdarlar.
Kotuz :	Türkçe	Erkek	Gururlu, kibirli.
Kotuzhan :	Türkçe	Erkek	Gururlu, kibirli hükümdar.
Koyak :	Türkçe	Erkek	1. Vadi, dere. 2. Dağlar ve kayalıklar üzerindeki doğal çukurlar. 3. Dağ üzerinde otu bol olan, bitek, çukur yer.
Koyaş :	Türkçe	Kız	Güneş.
Koygun :	Türkçe	Erkek	1. Etkili, hüzünlü, dokunaklı. 2. Akdoğan.
Koytak :	Türkçe	Erkek	Rüzgâr almayan çukur yer.
Koytan :	Türkçe	Erkek	Dağ bucağı.
Koytuk :	Türkçe	Erkek	Oyuk, çukur, siper
Kozak :	Türkçe	Erkek	1. Kozalak. 2. Ham meyve. 3. Güneş görmeyen, gölgede kalan yer.
Köçeri :	Türkçe	Erkek	Göç sırasında doğan çocuk.
Kök :	Türkçe	Erkek	1. Dar ve derin dere. 2. Gürbüz, sağlıklı. 3. Gök. 4. Asıl, kök, köken
Kökel :	Türkçe	Erkek	Kök-el.
Köken :	Türkçe	Erkek	1. Bir şeyin çıktığı dayandığı temel, biçim, neden veya yer. 2. Kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları. 3. Soy, asıl, ata.
Köker :	Türkçe	Erkek	Köklü soydan gelen kimse.
Köklem :	Türkçe	Erkek	İlkbahar
Köklü :	Türkçe	Erkek	1. Soylu, görgülü. 2. Varlıklı, kuvvetli.
Köksal :	Türkçe	Erkek	“Kökünü derinlemesine sal, soyun genişlesin“ anlamında kullanılan bir ad.
Köksan :	Türkçe	Erkek	Tanınmış, ünlü ad.
Köksoy :	Türkçe	Erkek	Tanınmış, ünlü soydan gelen kimse.
Köksu :	Türkçe	Erkek	Aslı, soyu su gibi temiz ve saf olan.
Köksür :	Türkçe	Erkek	“Soyun genişlesin“ anlamında kullanılan bir ad.
Kökşin :	Türkçe	Erkek	1. Gök renginde. 2. Yaşlı, koca.
Köktan :	Türkçe	Erkek	bk. Kökten
Köktaş :	Türkçe	Erkek	Aynı soydan gelenlerden her biri.
Köktay :	Türkçe	Erkek	Soylu bir aileden gelen kimse.
Kökten :	Türkçe	Erkek	1. Köklü, yüzeyde kalmayan, derine inen. 2. Soylu.
Köktürk :	Türkçe	Erkek	Tarihteki ilk Türk devleti.
Kömen :	Türkçe	Erkek	Hayal.
Köni :	Türkçe	Erkek	Dürüst, doğru, samimi, içten.
Körklü :	Türkçe	Erkek	bk. Görklü
Körnes :		Erkek	Ayna.
Köroğlu :	Türkçe	Erkek	Ünlü Türk halk öyküsünün kahramanı.
Körpe :	Türkçe	Kız	Yeni yetişmiş, taze, genç.
Köse :	Türkçe	Erkek	1. Bıyığı sakalı çıkmayan erkek. 2. Cılız, bodur. 3. Yeni evlenmiş erkek, güvey.
Kösem :	Türkçe	Kız	Kılavuz, yol gösteren, rehber.
Kösemen :	Türkçe	Kız	bk. Kösem
Kösten :	Türkçe	Erkek	Ilıca.
Köşek :	Türkçe	Erkek	1. Deve yavrusu. 2. Torun.
Köşker :	Türkçe	Erkek	Kunduracı.
Köymen :	Türkçe	Erkek	Köylü.
Köz :	Türkçe	Erkek	1. Kor, ateş koru, kızıl ateş parçası. 2. İçinde küçük küçük kor parçalan bulunan kül.
Közcan :	Türkçe +Farsça	Erkek	Samimi, içten kimse.
Közer :	Türkçe	Erkek	Gören kimse.
Kubat :	Türkçe	Erkek	Kaba, şişman, biçimsiz.
Kubilay :	Moğ.	Erkek	Ünlü bir hükümdar.
Kuday :	Farsça	Erkek	Tanrı.
Kudayberdi :	Farsça +Türkçe	Erkek	“Tanrı lutfetti, bağışladı“ anlamında kullanılan mir ad.
Kuddus :	Arapça	Erkek	1. Temiz, pak. 2. Tanrı adlarındandır. 3. Kutsal, kutlu.
Kuddusi :	Arapça	Erkek	Kutsal niteliklere ulaşmış olan kimse.
Kudret :	Arapça	Kız	1. Güç, kuvvet. 2. Allah'ın gücü. 3. Varlık, zenginlik. 4. Allah yapısı. 5. Yetenek.
Kudret :	Arapça	Erkek	1. Güç, kuvvet. 2. Allah'ın gücü. 3. Varlık, zenginlik. 4. Allah yapısı. 5. Yetenek
Kudretullah :	Arapça	Erkek	Tanrı’nın gücü.
Kudsiye :	Arapça	Kız	Kutsal.
Kuğu :	Türkçe	Kız	Yabani ve evcil türleri bulunan, çok uzun ve kıvrık boyunlu, geniş kanatlı ve geniş gagalı bir su kuşu.
Kukus :	Türkçe	Kız	Tomurcuk.
Kulan :	Türkçe	Kız	İki üç yaşında dişi tay, kısrak.
Kumral :	Türkçe	Kız	Saçları koyu sarı ve açık kestane rengi olan.
Kumriye :	Arapça	Kız	Kumru.
Kumru :	Arapça	Kız	Güvercinden küçük, boz, gri renkli, sevimli bir kuş.
Kurtuluş :	Türkçe	Kız	Tehlikeli veya kötü bir durumdan kurtulma.
Kutal :	Türkçe	Kız	“Uğurlu, talihli, mutlu ol, şansın açık olsun“ anlamında kullanılan bir ad.
Kutan :	Türkçe	Kız	1. Saban. 2. Saka kuşu.
Kutay :	Türkçe	Erkek	1. Kutlu, uğurlu ay. 2. İpek, ipekli kumaş.
Kutbiye :	Arapça	Kız	Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Kutgün :	Türkçe	Kız	Mutlu gün.
Kutlay :	Türkçe	Kız	Kutlu, uğurlu ay.
Kutlu :	Türkçe	Erkek	Uğurlu, kutsal, mutlu.
Kutluay :	Türkçe	Kız	bk. Kutlay
Kutluk :	Türkçe	Erkek	Uğurlu.
Kutsal :	Türkçe	Kız	1. Güçlü bir dinsel saygı uyandıran veya uyandırması gereken kimse. 2. Tapınılacak veya yolunda can verilecek derecede sevilen. 3. Uğur getirdiğine inanılan.
Kutsalan :	Türkçe	Kız	Uğur getiren, kutlu.
Kutsan :	Türkçe	Kız	Uğurlu, talihli ad.
Kutsel :	Türkçe	Kız	bk. Kutseli
Kutseli :	Türkçe +Arapça	Kız	Uğur, mutluluk seli.
Kutun :	Türkçe	Kız	1. Mutlu. 2. Kutsal.
Kuzay :	Türkçe	Kız	Güneş görmeyen gölgelik yer.
Kuzey :	Türkçe	Erkek	1. Sağını doğuya, solunu batıya veren kimsenin tam karşısına düşen yön, dört ana yönden biri, şimal, güney karşıtı. 2. Bulunduğu noktaya göre kuzeyde kalan yer.
Kübra :	Arapça	Kız	En büyük, çok büyük olan.
Kürşad :	Türkçe	Erkek	bk. Kürşat
Kürşat :	Türkçe	Erkek	1. Yiğit, alp. 2. Göktürk prenslerinden birinin adı.