| İsim | Kökeni | Cinsiyet | Anlamı |
|---|---|---|---|
| Babacan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Cana yakın, olgun, güvenilir kimse. |
| Babaç : | Türkçe | Erkek | Gösterişli, heybetli. |
| Babayiğit : | Türkçe | Erkek | 1. Yürekli kimse. 2. Bir girişimde kendine güvenebilecek durumda olan kimse. 3. Güçlü kuvvetli, korkusuz kimse. |
| Babür : | Farsça | Erkek | Kaplan. |
| Babürşah : | Farsça | Erkek | Kaplan gibi şah. |
| Bacı : | Türkçe | Kız | 1. Büyük kız kardeş, abla. 2. Kız kardeş. 3. Bir evde uzun zaman çalışmış yaşlı kadınlara verilen unvan. 4. Tarikat şeyhlerinin karısı. 5. Kadınlara söylenen bir seslenme sözü. |
| Bade : | Farsça | Kız | Şarap, içki. |
| Badegül : | Farsça | Kız | Gül renkli şarap. |
| Badiye : | Arapça | Kız | Çöl. |
| Bağatur : | Türkçe | Erkek | bk. Bahadır |
| Bağdaç : | Türkçe | Erkek | bk. Bağdaş |
| Bağdagül : | Farsça +Türkçe | Kız | Bağda olan gül. |
| Bağdaş : | Türkçe | Erkek | Yakın arkadaş, dost. |
| Bağır : | Türkçe | Erkek | 1. Göğüs. 2. Ok yayı ve dağda orta bölüm. |
| Bağış : | Türkçe | Erkek | Bağışlanan şey, yardım. |
| Bağışhan : | Türkçe | Erkek | Bağışı seven hükümdar. |
| Bağlan : | Türkçe | Kız | “Sev, sevdiğine bağlı kal“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Baha : | Erkek | 1. Ar. Güzellik, zariflik. 2. Ar. Parıltı. 3. Far. Kıymet, değer, paha. | |
| Bahadır : | Farsça | Erkek | Savaşlarda gücü ve yılmazlığıyla üstünlük kazanan veya yiğitlik gösteren kimse. |
| Bahadırhan : | Türkçe | Erkek | Savaşlarda gücü ve yılmazlığıyla üstünlük kazanan veya yiğitlik gösteren hükümdar. |
| Bahai : | Arapça | Erkek | Bahailik yanlısı kimse. |
| Bahar : | Farsça | Kız | 1. Kuzey yarım kürede 21 Martta gündüz gece eşitliğiyle başlayarak 22 Haziranda gün dönümü ile biten, kış ve yaz arasındaki mevsim. 2. Bu mevsimde açan çiçekler ve yapraklar. 3. Gençlik çağı. |
| Bahattin : | Arapça | Erkek | Dinin güzelliği. |
| Bahir : | Arapça | Erkek | Deniz. |
| Bâhir : | Arapça | Erkek | 1. Işıklı, parlak, güzel. 2. Belli, açık, apaçık. |
| Bâhire : | Arapça | Kız | 1. Işıklı, parlak, güzel. 2. Belli, besbelli, açık. |
| Bahise : | Arapça | Kız | Söz eden, bahseden. |
| Bahri : | Arapça | Erkek | 1. Denizle ilgili olan. 2. Bir tür deniz ördeği. |
| Bahriye : | Arapça | Kız | Denizle ilgili olan. |
| Bahşı : | Türkçe | Erkek | 1. Bilgin, öğretmen. 2. Saz şairi, âşık. 3. Hekim. |
| Bahtınur : | Farsça +Türkçe +Arapça | Kız | Talihli, şanslı, yazgısı parlak olan. |
| Bahtıser : | Farsça +Türkçe | Kız | Talihli, şanslı, iyi yazgılı olan. |
| Bahtışen : | Farsça +Türkçe | Kız | Mutlu, neşeli, talihli kimse. |
| Bahti : | Farsça | Erkek | 1. Bahtla, kaderle ilgili olan. 2. Bazı divan şairlerinin ortak mahlası. |
| Bahtiyar : | Farsça | Kız | Mutlu. |
| Bakanay : | Türkçe | Erkek | Ay gibi aydınlık saçan. |
| Bakır : | Türkçe | Erkek | Doğada serbest ve birleşik olarak bulunan kızıl renkli, kolay işlenir bir maden. |
| Bakırhan : | Türkçe | Erkek | Bakır gibi işe yarayan hükümdar. |
| Baki : | Arapça | Erkek | 1. Sürekli. 2. Bir şeyden artan miktar. 3. Öteki. |
| Bakinaz : | Arapça +Farsça | Kız | Sürekli nazlanan, çok nazlı. |
| Bakiye : | Arapça | Kız | 1. Artık, artan, kalan, geri kalan. 2. Kalıntı. |
| Baksı : | Türkçe | Erkek | bk. Bahşı |
| Bala : | Türkçe | Erkek | Yavru, çocuk. |
| Balâ : | Farsça | Erkek | Yüksek, üst, yüce. |
| Balaban : | Türkçe | Erkek | 1. İri, büyük. 2. Şişman, gürbüz kimse. 2. Atmaca, doğan vb. yırtıcı bir kuş. |
| Balâbey : | Farsça +Türkçe | Erkek | Yüce bey. |
| Balaman : | Türkçe | Erkek | bk. Balaban |
| Balamir : | Türkçe +Farsça | Erkek | Eski bir Türk kağanı. |
| Balatekin : | Türkçe | Erkek | Prens, şehzade çocuğu. |
| Balatürk : | Türkçe | Erkek | Türk çocuğu. |
| Balaz : | Türkçe | Erkek | Ağaç, asma filizi, sürgün. |
| Balbal : | Türkçe | Erkek | Eski Türklerde kişinin anılması için mezarının veya bazı kurganların etrafına dikilen taş. |
| Balbay : | Türkçe | Erkek | Bal-bay. |
| Balbey : | Türkçe | Erkek | Bal gibi tatlı olan bey. |
| Balca : | Türkçe | Kız | Bal gibi tatlı, sevimli olan. |
| Balcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Bal gibi sevimli ve tatlı olan. |
| Baldan : | Türkçe | Kız | Bal gibi tatlı, şirin ve güzel olan. |
| Baldemir : | Türkçe | Erkek | Bal gibi tatlı ve sevimli olan yiğit. |
| Baler : | Türkçe | Erkek | Tatlı dilli, cana yakın kimse. |
| Balhan : | Türkçe | Erkek | Bal gibi tatlı ve cana yakın hükümdar. |
| Balı : | Türkçe | Erkek | 1. Büyük kardeş. 2. Sevgi gösterilen kimse. 3. Veli, ermiş. |
| Balıbaş : | Türkçe | Erkek | Ermiş kimse. |
| Balıbey : | Türkçe | Erkek | Değer verilen olgun bey. |
| Balım : | Türkçe | Erkek | “Balım, tatlım, güzelim“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Balın : | Türkçe | Kız | Sevgili, sevilen. |
| Balibey : | Türkçe | Erkek | bk. Balıbey. |
| Balk : | Türkçe | Erkek | 1. Şimşek. 2. Parıltı, parlayış. |
| Balkan : | Türkçe | Erkek | 1. Sık ormanla kaplı dağ. 2. Yığın, küme. 3. Sazlık, bataklık. |
| Balkı : | Türkçe | Erkek | 1. Parıltı, ışık. 2. Güzel, parlak, süslü kimse. 3. Şimşek. |
| Balkın : | Türkçe | Kız | Parıldayan, parlak. |
| Balkır : | Türkçe | Erkek | 1. Parıltı, ışıltı, ışık. 2. Şimşek. |
| Balkış : | Türkçe | Erkek | Şimşek. |
| Balkız : | Türkçe | Kız | Şirin, tatlı, hoş kız. |
| Balkoç : | Türkçe | Erkek | Bal gibi tatlı ve sevimli yiğit. |
| Ballı : | Türkçe | Kız | Şirin, güzel, tatlı dilli. |
| Balsan : | Türkçe | Erkek | “Bal gibi tatlısın“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Balsarı : | Türkçe | Kız | Sarışın. |
| Balşeker : | Türkçe +Farsça | Kız | Bal gibi tatlı olan. |
| Baltaş : | Türkçe | Erkek | Küçük balta. |
| Bandak : | Türkçe | Erkek | 1. Dağlardan inen suların dağ eteğinde oluşturduğu bataklık. 2. Uç taraflarından bağlanmış ot demeti. |
| Bangu : | Türkçe | Erkek | 1. Haykırış, bağırış. 2. Gök gürültüsü. 3. Yankı. |
| Banu : | Farsça | Kız | 1. Kadın, hatun, hanım. 2. Prenses. 3. Hanımefendi. 4. Gelin. |
| Banuhan : | Farsça +Türkçe | Kız | Banu-han. |
| Barak : | Türkçe | Erkek | Tüylü, kıllı çuha, kebe. |
| Baran : | Türkçe | Erkek | 1. Varan, ulaşan. 2. Yüce, ulu. |
| Baranalp : | Türkçe | Erkek | Hedefine ulaşan yiğit. |
| Baranbilge : | Türkçe | Erkek | Amacını elde eden bilge. |
| Baransel : | Türkçe +Arapça | Erkek | Hedefine ulaşan sel gibi olan. |
| Baray : | Türkçe | Erkek | 1. Ezelî, öncesiz, öncesi olmayan. 2. Yeni ay, ay başı. |
| Barbaros : | Türkçe | Erkek | Büyük Türk denizcisi, Barbaros Hayrettin Paşa'ya. (1467-1546) Avrupalılar tarafından verilen ve “Kızıl sakal“ anlamına gelen bir ad. |
| Barça : | Türkçe | Erkek | Hepsi, tamamı. |
| Barçak : | Türkçe | Erkek | bk. Balçak |
| Barçın : | Türkçe | Erkek | Bir tür ipekli kumaş. |
| Barım : | Türkçe | Erkek | 1. Varlık, servet, zenginlik. 2. İktidar. |
| Barın : | Türkçe | Erkek | 1. Bütün, hep. 2. Güç, kuvvet. 3. Göğüs. |
| Barış : | Türkçe | Erkek | 1. Barışma işi. 2. Savaşın bittiğinin bir antlaşmayla belirtilmesinden sonraki durum. 3. Böyle bir antlaşmadan sonra insanlık tarihindeki süreç. 4. Uyum, karşılıklı anlayış ve hoşgörü ile oluşturulan ortam. |
| Barışcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Barıştan yana olan kimse. |
| Baria : | Arapça | Kız | Güzel, tam, mükemmel, üstün. |
| Barik : | Arapça | Erkek | Işıklı, parıltılı, parlak, parlayan. |
| Barika : | Arapça | Kız | 1. Işık, parıltı, 2. Şimşek, yıldırım parıltısı. |
| Bariz : | Arapça | Erkek | Açık, gözle görülür, belirgin. |
| Barkan : | Türkçe | Erkek | Çöllerde rüzgârın esme yönüne dikey doğrultuda oluşan, ay biçimindeki küçük kum kitlesi. |
| Barkın : | Türkçe | Erkek | 1. Yolculuk eden, yolcu, gezgin. 2. Kendisini yolundan hiçbir şeyin alıkoymadığı yolcu. |
| Barlas : | Türkçe | Erkek | Kahraman, savaşçı. |
| Barlık : | Türkçe | Erkek | Varlık, zenginlik. |
| Bars : | Farsça | Erkek | Kedigillerden, genellikle Asya ve Afrika'nın sıcak bölgelerinde yaşayan, postu benekli, bazen de düz siyah, çevik, yırtıcı, etçil, memeli hayvan. |
| Barsbay : | Farsça +Türkçe | Erkek | bk. Barsbey |
| Barsbey : | Farsça +Türkçe | Erkek | Yiğit, cesur bey. |
| Bartu : | Türkçe | Erkek | 1. Varlık, servet. 2. Varılacak yer, mesafe. |
| Basa : | Türkçe | Erkek | 1. Fazla, üstün, baskın. 2. Arka. |
| Basak : | Türkçe | Erkek | Sağlam, dayanıklı. |
| Basım : | Türkçe | Erkek | Güç, kuvvet. |
| Basıra : | Arapça | Kız | 1. Gören, görücü. 2. Görme gücü, görüş. 3. Göz. |
| Basir : | Arapça | Erkek | 1. Görüp anlayan. 2. Zeki. 3. Her şeyi görüp anlayan Allah. |
| Basiret : | Arapça | Kız | 1. Uzağı görme, seziş, sezgi, uyanıklık. 2. Anlayış, kavrayış. |
| Baskak : | Türkçe | Erkek | Cesur, yürekli. |
| Baskan : | Türkçe | Erkek | Üstün gelme, yenme, zafer. |
| Baskın : | Türkçe | Erkek | 1. Kısa süreli beklenmedik saldırı. 2. Üstün. |
| Basri : | Arapça | Erkek | Görme ile ilgili olan. |
| Basut : | Türkçe | Erkek | 1. Yardım, arka. 2. Yardımcı. |
| Başağa : | Türkçe | Erkek | En büyük ağa. |
| Başak : | Kız | 1. Arpa, buğday, yulaf vb. ekinlerin tanelerini taşıyan kılçıklı başı. 2. Zodyak üzerinde Aslan ile Terazi arasında bulunan takımyıldızın adı. | |
| Başal : | Türkçe | Erkek | “En yükseğe çık, yüksel“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Başar : | Türkçe | Erkek | “Bir işi istenilen biçimde bitir“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Başargan : | Türkçe | Erkek | Başarılı olan. |
| Başarman : | Türkçe | Erkek | Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse. |
| Başat : | Türkçe | Erkek | Sertlik, zorluk bakımından üstün olan. |
| Başay : | Türkçe | Erkek | bk. İlkay |
| Başaydın : | Türkçe | Erkek | Aydınların önde geleni. |
| Başbay : | Türkçe | Erkek | Zenginlerin önde geleni. |
| Başbuğ : | Türkçe | Erkek | Eski Türklerde baş, başkan, komutan. |
| Başçık : | Türkçe | Kız | Çiçeklerin erkek organlarında çiçek tozunu taşıyan torbacık. |
| Başdemir : | Türkçe | Erkek | İleri gelen, saygın kimse. |
| Başdoğan : | Türkçe | Erkek | Önce doğan. |
| Başeğmez : | Türkçe | Erkek | Buyruk altına girmeyen. |
| Başel : | Türkçe | Erkek | Baş ve el. |
| Başer : | Türkçe | Erkek | En önemli kimse. |
| Başhan : | Türkçe | Erkek | En önemli, ileri gelen hükümdar. |
| Başkal : | Türkçe | Erkek | “Her zaman önder ol, önderliğin sürsün“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Başkan : | Türkçe | Erkek | 1. Bir topluluğun, bir toplantının veya bir derneğin başında bulunan kimse. 2. Bazı ülkelerde devletin ve hükûmetin başı. |
| Başkara : | Türkçe | Erkek | Önemli, saygın kimse. |
| Başkaynak : | Türkçe | Erkek | En önemli kaynak, ilk kaynak. |
| Başkur : | Türkçe | Erkek | Türk çadırlarının çevresindeki kanatları örten bölümlerin üst tarafına bağlanan ve 18 cm. kadar eni olan kuşak. |
| Başkurt : | Türkçe | Erkek | 1. En önemli kimse. 2. Ural Dağları bölgesinde yaşayan ve Türklerin Kıpçak kolundan olan bir boy. |
| Başkut : | Türkçe | Erkek | Kutlu, talihli kimse. |
| Başman : | Türkçe | Erkek | Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse. |
| Başok : | Türkçe | Erkek | Ok gibi sivri olan, her işte ön plana çıkan kimse. |
| Başol : | Türkçe | Erkek | “Önder ol, lider ol“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Başöz : | Türkçe | Erkek | Her şeyin en önemli olanı. |
| Başsoy : | Türkçe | Erkek | Soyu asil olan kimse. |
| Baştaş : | Türkçe | Erkek | Yaşıt, akran, kafadar, benzer. |
| Baştemir : | Türkçe | Erkek | bk. Başdemir |
| Baştugay : | Türkçe | Erkek | Önemli olan tugay. |
| Baştürk : | Türkçe | Erkek | Türklerin önderi, lideri. |
| Batı : | Türkçe | Erkek | Güneşin battığı yön. |
| Batıbay : | Türkçe | Erkek | Üstün gelen, gücü yeten, galip olan zengin. |
| Batıbey : | Türkçe | Erkek | Üstün gelen, gücü yeten, galip olan bey. |
| Batıcan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Üstün gelen, gücü yeten, galip olan kimse. |
| Batıhan : | Türkçe | Erkek | bk. Batuhan |
| Batır : | Türkçe | Erkek | bk. Batur |
| Batıray : | Türkçe | Erkek | bk. Baturay |
| Batırhan : | Türkçe | Erkek | Kahraman, yiğit, cesur, bahadır hükümdar. |
| Battal : | Arapça | Erkek | 1. Cesur, kahraman. 2. Pek büyük, iri. |
| Batu : | Türkçe | Erkek | Üstün gelen, gücü yeten, galip. |
| Batucem : | Türkçe +Farsça | Erkek | Üstün gelen, gücü yeten, galip olan hükümdar. |
| Batur : | Türkçe | Erkek | Kahraman, yiğit, cesur, bahadır. |
| Baturalp : | Türkçe | Erkek | Kahraman, yiğit, cesur, bahadır kimse. |
| Bayar : | Türkçe | Erkek | Ulu, yüce, saygın, soylu kimse. |
| Baybars : | Türkçe +Farsça | Erkek | 1. Zengin ve korkusuz kimse. 2. Bir tür kaplan. |
| Baybaş : | Türkçe | Erkek | Zengin, ileri gelen, saygın kimse. |
| Baybek : | Türkçe | Erkek | Zengin bey. |
| Baybora : | Türkçe | Erkek | Fırtına. |
| Baybörü : | Türkçe | Erkek | Zengin ve yiğit olan kimse. |
| Baycan : | Türkçe +Farsça | Erkek | Zengin, varlıklı kimse. |
| Bayça : | Türkçe | Erkek | Zengin, varlıklı. |
| Baydoğan : | Türkçe | Erkek | Dünyaya zengin olarak gelen, zengin doğan. |
| Baydu : | Türkçe | Erkek | 1. “Zengindi, varlıklıydı“ anlamında kullanılan bir ad. 2. İlhanlı Devletinin hükümdarı. |
| Baydur : | Türkçe | Erkek | Güçlü, kuvvetli, cesur. |
| Bayduralp : | Türkçe | Erkek | Güçlü, kuvvetli, cesur olan yiğit. |
| Bayezit : | Arapça | Erkek | 1. Yezit'in babası. 2. Çeşitli dönemlerde yaşamış Osmanlı şehzadelerinin ortak adı. |
| Baygüç : | Türkçe | Erkek | Güçlü ve zengin kimse. |
| Bayhan : | Türkçe | Erkek | Zengin ve varlıklı hükümdar. |
| Bayhun : | Türkçe | Erkek | Zengin kimse. |
| Bayık : | Türkçe | Erkek | 1. Doğru, gerçek (söz). 2. Açık, belli. |
| Bayın : | Türkçe | Erkek | bk. Baylan |
| Bayındır : | Türkçe | Erkek | Gelişip güzelleşmesi, hayat şartlarının uygun duruma getirilmesi için üzerinde çalışılmış olan, bakımlı. |
| Bayırhan : | Türkçe | Erkek | Zengin, varlıklı hükümdar. |
| Baykal : | Türkçe | Erkek | 1. Yabani at. 2. Deniz. |
| Baykam : | Türkçe | Erkek | Doktor, hekim. |
| Baykan : | Türkçe | Erkek | Zengin bir soydan gelen kimse. |
| Baykara : | Türkçe | Erkek | Doğan cinsinden bir kuş türü. |
| Baykır : | Türkçe | Erkek | Ay ışığı. |
| Baykoca : | Türkçe | Erkek | Varlıklı, saygın kimse. |
| Baykor : | Türkçe | Erkek | “Zengin, varlıklı bir duruma getirir“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Baykul : | Türkçe | Erkek | Zengin, varlıklı kul. |
| Baykurt : | Türkçe | Erkek | Zengin, varlıklı saygın kimse. |
| Baykutay : | Türkçe | Erkek | Zengin. talihli kimse. |
| Baylan : | Türkçe | Kız | 1. Ağırbaşlı, uslu, kibar. 2. Şımarık, nazlı, yaramaz. 3. Sebatsız, tembel. |
| Baylan : | Türkçe | Erkek | 1. Ağırbaşlı, uslu, kibar. 2. Şımarık nazlı, yaramaz. 3. Sebatsız, tembel. |
| Bayol : | Türkçe | Erkek | “Zengin ve varlıklı ol“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Bayrak : | Türkçe | Erkek | Bir ulusun, bir topluluğun veya örgütün simgesi olarak kullanılan, belli bir rengi ve biçimi olan, genellikle dikdörtgen biçiminde kumaş. |
| Bayraktar : | Türkçe +Farsça | Erkek | Bayrağı taşıyan, bayrak taşımakla görevli kimse. |
| Bayram : | Türkçe | Erkek | 1. Ulusal veya dinsel bakımdan önemi olan, kutlanan gün. 2. Sevinç, neşe. |
| Bayrı : | Türkçe | Erkek | Çok eski zamanda var olmuş veya eskiden beri var olan, kadim. |
| Bayru : | Türkçe | Erkek | bk. Bayrı |
| Bayrualp : | Türkçe | Erkek | Eskiden beri yiğit olan kimse. |
| Bayrubay : | Türkçe | Erkek | Eskiden beri varlıklı olan kimse. |
| Bayruhan : | Türkçe | Erkek | Eskiden beri hükümdar olan kimse. |
| Baysal : | Türkçe | Erkek | 1. Rahat ve dingin. 2. Gürültüsüz, huzurlu. |
| Baysal : | Türkçe | Kız | 1. Rahat, dingin. 2. Gürültüsüz, huzurlu. |
| Baysan : | Türkçe | Erkek | Zengin ve tanınmış kimse. |
| Baysoy : | Türkçe | Erkek | Varlıklı soydan gelen kimse. |
| Baysu : | Türkçe | Erkek | Bol, bereketli, gür su. |
| Baysungur : | Türkçe | Erkek | Şahin türünden yırtıcı bir kuş. |
| Baytal : | Türkçe | Erkek | 1. Kısrak. 2. Bayır, yokuş. |
| Baytaş : | Türkçe | Erkek | Zengin ve varlıklı olan kimse. |
| Baytekin : | Türkçe | Erkek | Zengin prens, şehzade. |
| Baytimur : | Türkçe | Erkek | Zengin ve güçlü kimse. |
| Baytok : | Türkçe | Erkek | Zengin ve tok olan kimse. |
| Baytugay : | Türkçe | Erkek | Zengin ve varlıklı kimse. |
| Baytüze : | Türkçe | Erkek | Zengin ve adaletli kimse. |
| Baytüzün : | Türkçe | Erkek | Soylu kişi. |
| Bayuk : | Türkçe | Erkek | bk. Bayık |
| Bayülken : | Türkçe | Erkek | Yüce, yüksek, ulu zengin kişi. |
| Bayyiğit : | Türkçe | Erkek | Zengin yiğit. |
| Bedel : | Arapça | Erkek | 1. Değer, fiyat, kıymet. 2. Bir şeyin yerini tutabilen karşılık. 3. Eşit, denk. |
| Beder : | Türkçe | Kız | 1. Süs, bezek. 2. Nakış, kumaş nakışı. |
| Bedi : | Arapça | Erkek | 1. Eşi ve benzeri olmayan, eşsiz. 2. Yeni, görülmemiş. |
| Bedia : | Arapça | Kız | 1. Beğenilen, değeri bilinen yeni şey. 2. Estetik değeri yüksek olan sanat eseri. |
| Bedih : | Arapça | Erkek | Açık, anlaşılır, ilk göze çarpan, ilk akla gelen. |
| Bedihe : | Arapça | Kız | 1. Başlangıç. 2. Güzel söz. |
| Bedir : | Arapça | Erkek | Ayın on dördüncü gecesi, dolunay. |
| Bedirhan : | Arapça +Türkçe | Erkek | Dolunay gibi güzel olan hükümdar. |
| Bedirnisa : | Arapça | Kız | Ay gibi güzel kadın. |
| Bedis : | Türkçe | Kız | bk. Bediz |
| Bediz : | Türkçe | Erkek | 1. Süs, bezek, nakış. 2. Resim, heykel, şekil. |
| Bediz : | Türkçe | Kız | 1. Süs, bezek; nakış. 2. Resim, heykel, şekil. |
| Bedreka : | Farsça | Kız | Kılavuz, yol gösterici. |
| Bedrettin : | Arapça | Erkek | Dinin dolunayı. |
| Bedri : | Arapça | Erkek | Dolunayla, ayın on dördü ile ilgili olan. |
| Bedük : | Türkçe | Erkek | Büyük, yüce, gösterişli, önemli. |
| Begim : | Türkçe | Kız | bk. Begüm |
| Begüm : | Türkçe | Kız | 1. Hanım, hanımefendi. 2. Hint prenseslerine verilen unvan. |
| Beğenç : | Türkçe | Erkek | Güzel veya çirkin yargısını verdiren duygu, beğenme. |
| Behçet : | Arapça | Erkek | Sevinç. |
| Behice : | Arapça | Kız | Şen, güzel, güler yüzlü ve şirin. |
| Behiç : | Arapça | Erkek | Şen, güzel yüzlü kimse. |
| Behin : | Farsça | Kız | bk. Bihin |
| Behire : | Arapça | Kız | 1. Hayırlı ve iyiliksever, soylu kadın. 2. Şişmanlık yüzünden yürürken soluyan kadın. |
| Behiye : | Arapça | Kız | Güzel. |
| Behlül : | Arapça | Erkek | 1. Çok güldüren, şakacı. 2. Hayırsever, iyi adam. |
| Behmen : | Farsça | Erkek | 1. Zeki, anlayışlı. 2. Tedbirli. |
| Behnan : | Arapça | Erkek | 1. İyi huylu kimse. 2. Güler yüzlü kimse. |
| Behnane : | Arapça | Kız | 1. İyi huylu kadın. 2. Güler yüzlü kdaın. |
| Behram : | Farsça | Erkek | 1. Merih yıldızı. 2. Eski İran dininde yolcuları korumakla görevli olduğuna inanılan melek. |
| Behzat : | Farsça | Erkek | Soyu sopu temiz, doğuştan iyi, temiz kimse. |
| Bek : | Türkçe | Erkek | 1. Sağlam, sert, katı. 2. Bey. 3. İleri gelen, sözü geçen, saygın, zengin kişi. |
| Bekâm : | Farsça | Erkek | Amacına, isteğine kavuşmuş, erişmiş olan kimse. |
| Bekata : | Türkçe | Erkek | Atası bey olan kimse. |
| Bekbars : | Türkçe +Farsça | Erkek | Cesur, yiğit bey. |
| Bekbay : | Türkçe | Erkek | Güçlü ve varlıklı olan kimse. |
| Bekdemir : | Türkçe | Erkek | Demir gibi sağlam ve güçlü olan kimse. |
| Bekdil : | Türkçe | Erkek | Doğru sözlü, mert kimse. |
| Bekem : | Türkçe | Erkek | Sağlam, dayanıklı, güçlü kimse. |
| Beken : | Türkçe | Kız | Dayanıklı, güçlü. |
| Beker : | Türkçe | Erkek | Güçlü, yiğit kimse. |
| Bekir : | Arapça | Erkek | Sabahları erken kalkmayı alışkanlık edinen kimse. |
| Beksan : | Türkçe | Erkek | Tanınmış, ünlü, saygın kimse. |
| Bektaş : | Türkçe | Erkek | 1. Akran, eş, yaşıt. 2. Eşit, denk. |
| Bektöre : | Türkçe | Erkek | Güçlü, değişmez töreleri olan, törelerine bağlıkimse. |
| Bektürk : | Türkçe | Erkek | Güçlü Türk. |
| Beleda : | Türkçe | Erkek | bk. Bileda |
| Belek : | Türkçe | Erkek | 1. Hediye, armağan. 2. Alacalı, karışık renkli. 3. Nişan, iz. |
| Belen : | Türkçe | Erkek | 1. Dağlık, sarp yer. 2. Sırt, bayır, yamaç, dağ eteği. 3. Yüksek, dağlık yerlerde görülen düzlük. 4. Issız yer. |
| Belge : | Türkçe | Erkek | Bir gerçeğe tanıklık eden yazı, fotoğraf, resim, film vb. vesika, doküman. |
| Belgi : | Türkçe | Kız | 1. Bir şeyi benzerlerinden ayıran özellik, alamet, nişan. 2. Duyuş, düşünüş ve inanıştaki ayırıcı özellik. |
| Belgin : | Türkçe | Kız | Tam ve kesin olarak belirlenmiş olan, açık, anlaşılır, belirgin. |
| Beliğ : | Arapça | Erkek | 1. Düzgün söz söyleyen. 2. Düzgün, güzel söz. |
| Belik : | Türkçe | Kız | 1. Saç örgüsü. 2. İşaret, iz, nişan, 3. Çok, fazla. 4. Tepe, doruk. |
| Belin : | Türkçe | Kız | 1. Korku, ürkü. 2. Şaşkınlık, hayret. |
| Beliz : | Türkçe | Kız | İşaret, im, iz. |
| Belkıs : | Arapça | Kız | Süleyman Peygamber zamanındaki Saba melikesinin adı. |
| Bellek : | Türkçe | Erkek | 1. Zihnin belleme ve anımsama yeteneği, gücü. 2. Bellenerek öğrenilen şey. 3. İşaret, iz. |
| Bellisan : | Türkçe | Erkek | Tanınmış, ünlü kimse. |
| Belma : | Farsça | Kız | Yumuşak, sakin, telaşsız kimse. |
| Belmen : | Türkçe | Kız | Çok güzel kadın. |
| Benal : | Türkçe | Erkek | Yüzünde kırmızı benleri olan kimse. |
| Benam : | Farsça | Erkek | 1. Namlı, ünlü, meşhur. 2. Güzel, iyi. 3. Az bulunan. |
| Benan : | Arapça | Kız | 1. Parmaklar, parmak uçları, 2. Parmakla gösterilen, ünlü, tanınmış. |
| Benay : | Türkçe | Kız | Ay gibi parlak olan kız. |
| Benazir : | Farsça +Arapça | Erkek | Eşsiz, tek olan. |
| Bender : | Farsça | Erkek | Ticaret limanı, iskele. |
| Bendeş : | Türkçe | Erkek | Eş, benzer. |
| Benek : | Türkçe | Kız | 1. Herhangi bir şey üzerindeki ufak leke, nokta. 2. Güneş lekeleri yöresinde görülen, parlak taneciklerden ve parlak damarlardan oluşmuş bölüm. |
| Bener : | Türkçe | Erkek | “Ben yiğitim“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Benevşe : | Farsça | Kız | 1. Menekşe. 2. Mor renk. |
| Bengi : | Türkçe | Erkek | Sonu olmayan, hep kalacak olan, sonsuz, ebedî. |
| Bengialp : | Türkçe | Erkek | Sonsuza dek yiğit olarak kalacak olan. |
| Bengibay : | Türkçe | Erkek | Sonsuza dek varlıklı olarak kalacak olan. |
| Bengigül : | Türkçe +Farsça | Kız | Sonsuza dek güzel olarak kalacak olan. |
| Bengisan : | Türkçe | Erkek | Ölümsüz adı olan. |
| Bengisoy : | Türkçe | Erkek | Soyu sonsuza dek sürecek olan. |
| Bengisu : | Türkçe | Erkek | Efsanelere göre içen kimseye ölümsüzlük sağladığına inanılan bir su, abıhayat. |
| Bengitaş : | Türkçe | Erkek | Orhun anıtları. |
| Bengü : | Türkçe | Erkek | bk. Bengi |
| Bengühan : | Türkçe | Kız | Hükümdarlığı sürekli olan. |
| Bengül : | Türkçe +Farsça | Kız | “Gül gibi güzelim“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Benian : | Türkçe | Kız | “Beni anımsa“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Benice : | Türkçe | Kız | Sonsuz, ebedî. |
| Benli : | Türkçe | Kız | Vücudunda ben bulunan. |
| Benligül : | Türkçe +Farsça | Kız | Vücudunda ben olan güzel. |
| Bennur : | Türkçe +Arapça | Kız | “Ben nur gibi parlak ve güzelim“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Benol : | Türkçe | Erkek | “Ben işte oyum“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Bensu : | Türkçe | Kız | bk. Bengisu |
| Benşen : | Türkçe | Erkek | “Mutluyum, şenim“ anlamında kullanılan bir ad. |
| Bent : | Farsça | Erkek | 1. Bağ. 2. Zincir. 3. Düğüm. 4. Tutsak, esir. |
| Bentürk : | Türkçe | Erkek | “Bm Türküm“ anlamında kullanılan mi ad. |
| Benzer : | Türkçe | Erkek | Nitelik, görünüş bakımından bir başkasına benzeyen veya ona eş olan. |
| Berat : | Arapça | Kız | 1. Nişan, rütbe. 2. Bir buluştan, bir haktan yararlanmak için devletçe verilen belge, patent. 3. Osmanlı İmparatorluğu'nda bir göreve atanan, aylık bağlanan, san, nişan veya ayrıcalık verilen kimseler için çıkarılan padişah buyruğu. |